Column

Een kakker in de Stopera

‘Hè bah, een VVD’er.” In de gelederen van de SP was de eerste impuls wel duidelijk. Maar ook buiten de gemeenteraad zullen verzuchtingen als ‘hè bah, een VVD’er’ te horen zijn geweest op het bericht dat Jozias van Aartsen hier tijdelijk voor burgemeester komt spelen. Bij het Kremlin aan de Amstel denk je nu eenmaal eerder aan ex-wethouder Jan Schaefer dan aan kakkineuze beroepsbestuurders uit Den Haag. Eerder aan in gelul ken je niet wonen dan aan suggesties van vrindjes en receptiebabbels. Toch was de benoeming van Jozias van Aartsen zo gek nog niet. De 69-jarige ex-minister bracht begin december loodgieterstassen vol bestuurservaring met zich mee, en ook zijn verleden als burgemeester van Den Haag is een pré: net als Amsterdam is de residentie een potentieel doelwit voor aanslagen. Gebeurt het onverhoopte dan zal kakker Jozias weten wat hem te doen staat.

Welbeschouwd is zelfs zijn nadrukkelijke VVD-gehalte een voordeel. Een signaal dat de politieke cultuur na een halve eeuw van PvdA-dominantie werkelijk aan het verschuiven is.

En die kak? Op een bepaalde manier doet hij me aan Schelto Patijn denken. Net als ministerszoon Van Aartsen was Patijn een telg uit een geslacht waar de voorzittershamer met eenzelfde vanzelfsprekendheid werd vastgehouden als mes en vork. Toen Patijn in 1994 de ambtsketen omdeed was het dan ook even schrikken: wat moest zo’n Haagse bal in het rode volkse bolwerk Amsterdam? Een PvdA’er weliswaar, maar zó bekakt dat velen ‘Schelto Patijn’ voor een dubbele achternaam hielden. De afloop is bekend: al snel kwam ’s mans vakkundigheid bovendrijven en bleek de rasbestuurder uitstekend te aarden in de Stopera. Met zijn combinatie van correctheid, humor en doortastendheid bouwde hij in de roaring nineties veel krediet op. De genegenheid was wederzijds: na zijn betreurde aftreden in 2001 bleef de Haagse heer Patijn (tot zijn dood in 2007) in Amsterdam wonen.

Dat laatste mogen we van Van Aartsen niet verwachten. Hoeft ook niet, zo lang hij maar op zijn Patijns de zeurende kwesties te lijf gaat, zoals het ondoorgrondelijk gehannes op de afdeling radicalisering van de ontslagen medewerker Saadia A.T. Verder is er de polarisatie in de gemeenteraad, die na de mogelijke entree van Denk, Bij1 en Forum voor Democratie na de verkiezingen in maart zal toeslaan. Plus natuurlijk de vraagstukken van demonstreren ja of nee. Geen punt: als kakker Jozias érgens veel mee te maken heeft gehad in Den Haag, is dat het wel.

De boel met een zekere goedlachsheid bij elkaar houden, zorgen voor evenwicht en gezond verstand: dat gaat die Van Aartsen heus wel redden. En in gelul ken je weliswaar niet wonen, maar nu al lang is besloten tot een tsunami van nieuwe woningen zal het de komende tijd juist op lullen aankomen. Met handig kakkineus lullen gaat Van Aartsen waarnemen tot er ergens in 2018 een nieuwe burgemeester is benoemd. De Volkskrant repte van een „zware klus voor de deftige Hagenaar”. Ik zeg: appeltje eitje.

Auke Kok is schrijver en journalist.