De schoonheid van Max, Tom, Dafne én van de uitschakeling

van sportjaar 2017

Door de uitschakeling van Oranje kan 2017 als mislukt sportjaar aanvoelen. Jan Mulder vindt dat daarin juist schoonheid schuilt.

Max Verstappen, op 26 november, voor de Grand Prix van Abu Dhabi. Foto Frits van Eldik

Jan Mulder (72) is zielsgelukkig. De tijden van fysiek ongemak – op de sterfdag van Johan Cruijff kreeg hij een TIA, later reageerde hij met paniekaanvallen op een antibioticum tegen keelontsteking – liggen achter hem en thuis in Nieuwolda gaat het z’n gangetje: zijn vrouw Johanna is in de keuken druk met de voorbereidingen van het oudejaarsavonddiner voor vrienden en Jan verhaalt aan de stamtafel over sport. Het verzoek: giet het vaderlandse sportjaar 2017 eens in een top-5:

1 Max Verstappen, twee grand prix-overwinningen

„Verstappen, geweldig dat een Nederlander meedoet aan de top van zo’n wereldsport. Je kunt zeggen: het is geen sport, de auto beslist. Nou, ik heb een keer in zo’n auto gezeten, we waren met Anderlecht [waar Mulder tot 1972 voetbalde] op retraite in Heusden-Zolder en we sliepen in het hotel op dat circuit, hotel de Pits geloof ik. We mochten racen in een Formule 2-auto. Dat is… ach man. Ik vond het onverdraaglijk. Onverdrááglijk. Je moet liggend in dat ding. Ik kreeg gelijk last van claustrofobie. Na vijftig meter ben ik uitgestapt. En Verstappen doet dat twee uur, in de hitte, met die stress. Dat is heel zwaar. Jacky Ickx [Belgisch Formule 1-coureur tussen 1967 en 1972] is een kennis van me. Die trainde hard hoor. Het is een zware sport, ook mentaal, met al die glamour. Het intrigeert me het meest hoe Verstappen daarmee omgaat. Hij is 20 jaar, en zó overtuigd van zichzelf. Hij wordt geen ster, hij ís het. Minderwaardigheid is hem vreemd. Hij bewondert niemand. Dat had Cruijff ook.”

2 Tom Dumoulin, wereldkampioen tijdrijden en winnaar Giro d’Italia

„Eerlijk gezegd was ik er niet van overtuigd dat hij zou winnen. Hij heeft altijd een inzinking. Maar nu niet. Het mooiste vond ik het moment waarop hij boos werd op Nibali en Quintana [in de achttiende etappe naar Ortisei vroeg Dumoulin steun, maar kreeg die niet]. Na afloop was Nibali daar weer gepikeerd over. Kennelijk heeft Dumoulin dat een dag later bijgelegd, want op het podium in Milaan stond Nibali te klappen, zo van: jij deugt. Ik voelde aan Nibali dat hij respect had voor die actie. Sowieso vind ik Dumoulin een geweldig mens. Die stijl, zo gestroomlijnd, de klassieke wielrenner. Hij heeft iets wat Fausto Coppi, de grootste van allemaal, ook had: iets waar kleine jongetjes tegenop kijken. Een beeldschone kop, en dat lijf lijkt wel gemaakt voor een wielerpak. Hij draagt iets mythisch in zich. Overigens vind ik het wielrennen van nu saai. Er zijn geen duels. Ik hoop op Froome-Dumoulin. Dan ga ik weer kijken.”

3 Dafne Schippers, wereldkampioen 200 meter, WK-brons 100 meter

„Dafne Schippers.” Mulder zucht diep. „Die benen… die stijl. Een fantastische loopster. Ze is een wereldster, in de traditie van Fanny Blankers-Koen. Af en toe zou ik haar willen zeggen: ontspan, geef toe dat het niet goed ging en kijk verder. Ze is zo gauw op haar teentjes getrapt, na die teleurstellende Spelen van Rio bijvoorbeeld. Ik gunde het haar dat ze daarna wereldkampioen werd. Die tempoversnelling halverwege, heerlijk om naar te kijken. Want hardlopen is de moeder aller sporten. Wat Dafne doet is zó puur. Om verliefd op te worden.”

4 Oranje Leeuwinnen, Europees kampioen

„Het vrouwenvoetbal werd deze zomer een hype en terecht. Het was schitterend om die volle stadions te zien. Dat is waarom ik voetballer wilde worden: dat je in zo’n arena voor zestigduizend man mag voetballen. Ik kan je vertellen: het Nederlands vrouwenelftal zou dik winnen van het Oranje van 1955, met Abe Lenstra. Dat is tempo honderd tegen tempo nul. En ook wij [Mulder doelt op Anderlecht] zouden moeite hebben gehad met de dames. Met de snelheid, de combinaties. Hun conditie is tien keer zo goed als die van ons destijds. Kijk, je moet het niet gaan vergelijken met Messi. Er is een verschil in traditie, in spierkracht. Die voorsprong zal er altijd zijn. Dat is niet erg. Als de beloning maar wat minder scheef wordt. Er keken miljoenen mensen naar het EK afgelopen zomer. We moeten tot het uiterste gaan om dat te belonen.”

5 Uitschakeling Nederlands elftal voor het WK in Rusland

Mulder zou op deze plek het liefst een schaatser noemen. Hij was fan van de sport. Maar hij kijkt niet meer vanwege de „overdosis toernooien”. Dan springt hij op uit zijn stoel: „De uitschakeling van de mannen voor het WK, dat hoort eigenlijk op nummer één. Een tragedie. Eerst plaatsen ze zich niet voor het EK. Dan wordt het spel warriger. En dan missen ze het WK. Dat leverde glorieuze momenten op. Voetbal is een praatsport, sport van het volk. Aan de lopende band, bij de koffieautomaat, er wordt gekankerd. De voetbaltalkshows hebben nog nooit zo’n goed jaar gehad. Telkens was er hoop, die werd ingeslagen, en dan toch wéér hoop. Want ja, als we met 9-0 van Zweden zouden winnen kon het nog. Toen kwamen de KNVB-theorieën, de tactieken. Het was van een on-ge-kende schoonheid. En nu? We moeten even geduld hebben.”

    • Dennis Meinema