Opinie

    • Arjen Fortuin

Dringen om de minuten in het NOS Journaal Jaaroverzicht

Zap Het NOS Journaal heeft de afgelopen jaren flinke stappen gezet in het vermenselijken van het tv-nieuws. In het jaaroverzicht 2017 werd een nieuwe stap gezet. „Heeft u weleens slapeloze nachten?”

Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding Dick Schoof en en Dionne Stax in het Jaaroverzicht NOS Journaal 2017

Huh? Wat doet Dionne Stax op driekwart van het NOS Jaaroverzicht Journaal 2017 in een bootje in de Amsterdamse grachten met Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding Dick Schoof? Ineens ging het programma dat zijn bestaansrecht ontleent aan dingen die wel gebeurd zijn, over wat gelukkig het afgelopen jaar niet gebeurde: een grote terroristische aanslag in Nederland.

Zou Schoof zijn visie geven op de schaarse terrorisme-feiten die zich dit jaar in Nederland voordeden, zoals de verdacht filmende man bij een concert van Guus Meeuwis in Eindhoven, het loos alarm over een aanslag in Rotterdam of de verschijning van een mogelijke IS-strijder bij een filmvoorstelling in De Balie in Amsterdam?

Nee, daar ging het curieuze grachtengesprekje aan boord van de Mr. Grey niet of nauwelijks over. We hoorden Schoof dingen uitleggen die hij al heel vaak heeft verteld: dat de kans dat een Nederlander een aanslag meemaakt zeer klein is, maar dat de dreiging reëel is. Dat betonblokken helpen tegen vrachtwagens, maar niet tegen automatische wapens of bomvesten.

Plots boog Stax zich iets naar de nationaal coördinator toe. Ze keek hem indringend aan. Toen vuurde ze haar vraag af: „Heeft u weleens stiekem slapeloze nachten?” De NOS heeft de afgelopen tien jaar flinke stappen gezet in het vermenselijken van het televisienieuws, maar dit was het vermenselijken van geen nieuws – dat kan nooit de bedoeling zijn geweest.

Het volledige jaaroverzicht van het NOS Journaal:

In de rest van het jaaroverzicht was het dringen om de minuten. De scherven van een jaar Trump werden knap bijeengeveegd, waarbij de in progressief Europa weleens onderbelichte successen van de man niet werden vergeten: het nieuwe belastingplan, de decreten die bedrijven bevrijden van tal van regels die zijn ingesteld om milieu en klimaat te sparen. Stax was voor het item speciaal in Washington komen praten met de correspondenten Wouter Zwart en Arjen van der Horst. Die verklaarden eendrachtig dat het Rusland-onderzoek veel overhoop haalt, maar over Trump zelf nog niets lijkt te hebben opgeleverd.

Dit soort analyse was schaars, wat voorstelbaar is als je bedenkt dat hier 361 dagen nieuws in 65 minuten moesten worden gepropt - de Rohingya en #MeToo bleven wat onderbelicht. Wat restte was 2017 als jaar van de meningen. Ruttemeningen, Wildersmeningen, (weinig) Asschermeningen, formatiemeningen, Turkse meningen, Franse meningen, Duitse meningen, Brusselse meningen, Irmameningen, Catalaanse meningen en Spaanse meningen. De mening was vaak al het nieuws in het jaar van de alternative facts – wat dat betreft was het een jaaroverzicht in stijl.

Mooi was de schaterlach van Adèle Bloemendaal die op de achtergrond te horen was toen haar foto in beeld verscheen in het overzichtje van doden van 2017. Dat sloot af met de dinsdag plotseling overleden presentator Joost Karhof, die later op deze woensdagavond werd herdacht door zijn collega’s van Nieuwsuur, dat hij regelmatig presenteerde.

Karhof was een minuut of tien te zien als allround en altijd ontspannen presentator. Er was een fragment van een lokale zender uit Houten, waarin hij uitlegde dat een verslaggever nooit moet schromen om kritische vragen te stellen aan hoogwaardigheidsbekleders. We zagen het hem met zichtbaar plezier in praktijk brengen. Hij ziekte Wouter Bos in een interview uitgebreid over de AOW. Ook Rutte kreeg hij boos, wat het alleen maar verdrietiger maakt dat we hem dat niet met de meningmensen van 2018 zullen zien doen.

    • Arjen Fortuin