Jorrit Bergsma kan weer rustig slapen

Olympisch kwalificatietoernooi Opluchting bij Jorrit Bergsma: de regerend olympisch kampioen plaatste zich op de 10.000 meter voor de Spelen.

Na een mislukte poging op de 5.000 meter wist Jorrit Bergsma zich op de 10.000 meter wel te plaatsen voor de Spelen van Pyeongchang. In 12.58,78 eindigde hij als tweede achter Sven Kramer (12.54,04) Foto Vincent Jannink/ANP

Jorrit Bergsma sliep deze week een nacht thuis. Dat had hij niet eerder in zijn carrière tijdens een toernooi gedaan. In het hotel was hij meerdere keren midden in de nacht wakker geschrokken. Hartslag 180, lichte paniekaanvallen. Dan moest hij een boek lezen. Of een sudoku maken. Hij had meerdere bladzijden met puzzels volgepend.

Thuis in Aldeboarn sliep hij wel. Even dacht hij niet aan zijn schrikbeeld, dat hij er als olympisch kampioen niet bij zou zijn op de Spelen. Hij had minder vertrouwen dan de mensen om hem heen. Tegenslag na tegenslag dit seizoen. De NK afstanden waren nog goed, hij won de tien kilometer. Daarna een tik bij de wereldbeker in Heerenveen, in Stavanger. In Calgary: laatste op de 5.000 meter. Hij was ziek, maar toch.

Dan de tik van afgelopen dinsdag. Vierde op de 5.000 meter tijdens het olympisch kwalificatietoernooi. Minder zijn afstand dan de 10.000 meter, waarop hij goud won in Sotsji vier jaar terug, maar toch; hij hoorde daar achter Sven Kramer de nummer twee te zijn. De conditie was er wel, dat had hij de week ervoor op een marathon in Breda gemerkt, maar de snelheid ontbrak. De tien kilometer van donderdag was zijn laatste kans.

Donderdag, 19.08 uur:

Veehouder Bob de Vries, zo verrassend beter dan Sven Kramer op de 5.000 meter van dinsdag, komt over de streep. 13.01,12. Beter reed hij dit seizoen nog niet, het wordt een richttijd voor Bergsma. Geen tijd waar hij van zou schrikken als hij zichzelf is. Persoonlijk record van 12.43, op de NK afstanden reed hij – ook in Thialf – 12.55. Maar hij is zichzelf nu niet.

19.17 uur:

Bergsma knoopt zijn veters langs het ijs terwijl Sven Kramer voorbijschuift. Vlakke race, degelijke race. Keurig hoog in de dertig seconden elke ronde. Bergsma ritst zijn pak het laatste stukje omhoog. 12.54,04 voor Kramer. Die tijd moet hij alvast maar loslaten.

19.23 uur:

Het is stil in Thialf als Jorrit Bergsma in de buitenbaan begint aan het lastigste moment in zijn carrière. Erik Jan Kooiman, zijn ploeggenoot bij Clafis, is een concurrent, maar blijkt een ideale gangmaker. De tijd van Kramer laat hij al vroeg los, hij kijkt naar die van De Vries, zijn andere ploeggenoot. Hij rijdt veilig, voorzichtig zelfs. Het ene na het andere rondje 31. Hij moet harder.

Bergsma kan versnellen als het nodig is en dat is het. Gejuich op de tribune als de eerste rondjes in de 30 komen. Bergsma weet dat het goed gaat komen: Kooiman is op veilige afstand, De Vries was te snel van start gegaan.

12.58,78. Geen lach, geen gejuich als hij finisht. Hij buigt vermoeid voorover en pakt zijn knieën vast. Een ronde later stopt hij bij de streep. Een kus en een knuffel van sponsor Bert Jonker en daar is de lach.

19.55 uur:

In de catacomben van Thialf neemt Bergsma van alle kanten felicitaties in ontvangst. „Tsjinslach nei tsjinslach” was het dit seizoen, zo zegt hij voor de camera van Omrop Fryslân. En nu is er tijd voor blijdschap. „Het is een pak van mijn hart”, laat sponsor Jonker een paar meter verderop weten.

20.23 uur:

„Iedereen gunde het me, maar daar ga je niet harder van schaatsen”, zegt een lachende Bergsma. „Het was zwaar, maar ik ben blij dat het is gelukt.”

Het moet beter, weet hij, daar heeft hij nog zes weken de tijd voor. Hij rijdt een paar marathons, met de „stress van de ketel”. Maar hij kan zijn titel verdedigen, daar gaat hij van genieten. Misschien neemt hij wel een biertje zo, een kroketje. Eindelijk weer even rustig aan.

    • Frank Huiskamp