Games en strips in 2017: een geweldig gamesjaar vol gekke projecten

De beste kunst van 2017 Nintendo trapte het jaar af met de alom gelauwerde Zelda-game Breath of the Wild. Wat volgde was een stortvloed aan kwaliteitstitels. De critici van NRC blikken terug op het jaar 2017 in games en strips.

Wat een magnifiek gamesjaar! Nintendo trapte af met The Legend of Zelda: Breath of the Wild, dat het bestaansrecht van zijn nieuwe Switch-console ruimschoots bewees. Aan het einde van het jaar maakte het Japanse gamebedrijf met Super Mario Odyssey nog een overwinningsrondje. Tussen die twee in werd een opzienbarende stortvloed aan kwaliteitstitels van andere ontwikkelaars uitgebracht, zo groot dat het aan paginaruimte ontbreekt om ze allemaal te noemen.

De lijstjes: Games en Strips

Afwijkende projecten waren in trek, zoals dat van vechtgame-ontwikkelaar Ninja Theory, die schijnbaar uit het niets succesvol een psychologische ervaringssimulator in de markt zette. Kaskraker PlayerUnknown’s Battlegrounds van de Koreaanse ontwikkelaar Bluehole vond haar oorsprong in het hobbywerk van gamer Brendan Green. ‘PUBG’ domineerde onverwacht maandenlang de digitale verkooplijsten met verpletterende verkoopcijfers. En wat te denken van de hype rond LHBT-datinggame Dream Daddy, waarin je als alleenstaande vader andere vaders het hof moet maken?

Het Nederlandse Guerrilla Games stapte ondertussen van haar gebaande schietgame-pad af met het indrukwekkende sciencefictionepos Horizon Zero Dawn. Het leverde een plek op in vrijwel alle eindejaarslijstjes van de internationale gamespers; uitgever Sony riep hoofdrolspeelster Aloy (met een gezicht gebaseerd op dat van actrice Hannah Hoekstra) meteen uit tot iconische PlayStation-held. Begeerde Game Awards liep ze mis: daar was Nintendo dit jaar te sterk voor.

Solotitels als Persona 5, Prey en NieR: Automata kregen positieve kritieken, maar met de ‘genademoord’ van Electronic Arts (EA) op een kwakkelende dochterstudio, op dat moment bezig met een single-playergame, stak de vrees voor het einde van ‘normale’ single-playergames toch de kop weer op. De interesse van gamebedrijven voor online games die over langere termijn ondersteund worden, blijft ondertussen toenemen.

Maar EA probeerde te gretig geld te slaan uit een dergelijke game, met kleine extra’s die het spelen minder tijdrovend maken. Deze ‘lootboxes’ – een soort digitale kindersurprise-eieren – in haar Star Wars-game kwamen na luid gamersprotest onder de aandacht van gokautoriteiten. De uitgever zag zich, mogelijk na druk vanuit licentiehouder Disney, gedwongen de verkoop van extra’s tijdelijk te staken. Maar hoe lang duurt die overwinning? De gamesindustrie houdt van games als Prey en Horizon, roept ze hard. Om er zachtjes aan toe te voegen: maar lootboxes, die leveren meer geld op. Len Maessen

Games

Len Maessen

1. Hellblade. Ontwikkelaar Ninja Theory viel dit jaar op met een spel dat de hoge kwaliteitseisen van een bigbudgetgame combineert met een intrigerend, experimenteel verhaal dat je in de schoenen plaatst van een Keltische strijder met een psychische stoornis. ‘Game-y’ is deze fascinerende ‘ervaringssimulator’ met puzzel- en vechtelementen niet, wel indrukwekkend. Lees het achtergrondstuk: Hoe verwerk je een psychose in een game?

30 euro, voor PlayStation 4 en PC.

2. Horizon Zero Dawn. Fantastische Nederlandse blockbustergame met een feministische, ecologische inborst. Vooral de keuzevrijheid in hoe je vijandige robot-dinosauriërs bevecht maakt de game tot een waar plezier. 50 euro, voor PlayStation 4.

3. Cuphead.

4. Wolfenstein II: The New Colossus.

5. Persona 5.

Diederik Huffels

1. Horizon Zero Dawn. Nog beter dan literatuur of film kan een game je onderdompelen in een dystopische toekomstvisie. Horizon Zero Dawn, van de Nederlandse studio Guerrilla Games, liet dat dit jaar zien. De mensheid is teruggevallen in tribale stammen, robotbeesten heersen over het land. Als protagonist Aloy ontdek je in deze technisch perfecte game hoe de wereld zo geworden is. Lees de recensie: Een perfect uitgevoerde game met een feministische heldin

Guerrilla Games, voor PS4.

2. Prey. De actiegame Prey blonk dit jaar uit in intelligent design. Op het door aliens overlopen ruimteschip Talos 1 moest je om te overleven slim en creatief zijn. Eindelijk een game die je niet aan het handje neemt, met ook nog eens een spannende plot. Een welkome doordenker in het doorgaans wat dommige actiegenre. Lees de recensie: Vernietig de aliens, net als Sigourney Weaver

Arkane Studios, voor Xbox One, PS4, PC.

3. Assassins Creed: Origins. Het nieuwe deel van de al tien jaar lopende serie voelde fris en nieuw aan. Het vechten was dynamischer en de vijanden sterker. Bovendien is het een feest om op je dromedaris door het prachtig vormgegeven Egypte van 50 jaar voor Christus te hobbelen. Lees de recensie: Een museum vermomd als actiespel

Ubisoft, voor Xbox One, PS4, PC.

4. Little Nightmares.

5. NieR: Automata.

Hans Klis

1. Planescape: Torment. Zoals een goede wijn is deze achttien jaar oude role-playing-game met de tijd alleen maar beter geworden. In de huid van een onsterfelijk wezen met geheugenverlies zoek je in een duistere wereld naar de reden van je bestaan. Voor de doorzetters biedt Planescape: Torment een onvergetelijk, modern en volwassen sprookje. Lees de recensie: Retro: onsterfelijk met geheugenverlies

10,99 euro, voor Android, iOS.

2. Stranger Things: The Game. Slimme marketingstunt van Netflix. Met knipogen naar jarentachtigspellen zoals River City Ransom, zowel in gameplay en uiterlijk, een genot voor de nostalgische gamer. Lees de recensie: Het TV-seizoen in games

Gratis. Voor Android, iOS.

3. Death Road to Canada.

4. Linelight.

5. Galaxy of Pen & Paper.

Strips

Ron Rijghard

1 Manu Larcenet: Het verslag van Brodeck. Net als in het geweldige Blast daalt Larcenet af in de donkerste krochten van de menselijke geest. Ditmaal in een vertelling over de gewelddadige roes van een hele gemeenschap. Getekend met suggestieve terugblikken naar de oorlog, in dreigende zwarttinten. Lees de recensie: Het Kwaad verbeeld in streng zwart-wit

2 Riad Sattouf: De Arabier van de toekomst 3. Ook het derde deel van de memoires van Fransman Riad Sattouf over opgroeien in het Midden-Oosten is van exceptionele klasse. Lees de recensie: Op elke pagina iets bijzonders

3 Bernhard Kleist: Nick Cave.

4 Guy Delisle: Gegijzeld.

5 Enzo Smits en Ward Zwart: Wolven.

Stefan Nieuwenhuis

1 Wolven – Ward Zwart en Enzo Smits (Bries). Beklemmende verhalen rond drie pubers die hun dagen slijten in verveling, zonder liefde of perspectief. Ze groeien op in het kansloze Hazenberg, dat oogt als een stad in de verwaarloosde Amerikaanse periferie. Hard coming-of-age-verhaal dat geen ruimte laat voor nuances: Larry Clarks bittere documentaire Gummo als strip, getekend in vuig potlood. Lees de recensie: Drie vrienden op zoek naar een tijger

2 Best we could do – Thi Bui (Abrams). Jonge vrouw krijgt eerste kind en blikt met bewondering terug op het leven van haar eigen moeder, die als twintiger met drie kinderen Vietnam ontvluchtte.

3 La casa – Paco Roca (Soul Food Comics).

4 Topaze – naar Marcel Pagnol (Saga Uitgaven).

5 Driving short distances – Joff Winterhart (Jonathan Cape)

Benieuwd hoe dit soort lijstjes tot stand komen? Luister dan onze eindejaarspodcast:

Correctie (28-12-2017): in de oorspronkelijke versie van dit stuk stond niet vermeld dat de dochterstudio van EA op dat moment bezig was met een single-playertitel. Die toelichting is toegevoegd aan het artikel.