‘Waar we geld aan uitgeven? Aan sneakers, ik had wel honderdvijftig paar’

Spitsuur Ibrahim Astitou (33) en Charifa Louchahi (29) uit Rotterdam trouwden dit jaar en vieren voor het eerst Kerst samen. „Tot nu toe was het vooral een periode om geld te verdienen, omdat niemand wil werken.”

Charifa: „We hebben maar één vaste afspraak in huis: hij stofzuigt en ik dweil. Omdat ik een hekel heb aan stofzuigen en dweilen bijna leuk vind.” Foto David Galjaard

Charifa: „Ik heb drie banen. Als gezinscoach en jeugdhulp begeleid ik gezinnen in Almere. Daarnaast ben ik woonbegeleider op een zorgboerderij voor jongeren met een psychiatrische achtergrond en verder werk ik als huisvestingsmedewerker bij de Stichting Nieuw Thuis Rotterdam, die vluchtelingen begeleidt. Ik kan vrijwel zelf bepalen wanneer ik waar werk.”

Ibrahim: „Ik werk nu bijna zeven jaar bij een IT-bedrijf in Rotterdam. Sinds anderhalf jaar als beveiliger: ik zorg met mijn team dat netwerken aan de eisen voldoen, dat firewalls werken en dat mensen toegang hebben tot de juiste systemen.”

Charifa: „Ik heb een opleiding tot tandartsassistente en mondhygiëniste gevolgd, maar ik wist al snel dat het niks voor mij was. Toen ben ik begonnen aan de hbo-studie media-entertainment, want film leek me wel leuk. Maar die wereld was me veel te commercieel. Toen heb ik een test gedaan en daar kwam uit dat ik geschikt was voor maatschappelijke dienstverlening. Ik wist al na de eerste les dat ik daar op mijn plek was. Ik ben sociaal, leg makkelijk contact en vind mensen interessant, hoe moeilijk ze soms ook zijn.”

Ibrahim: „Ik ben ook niet als ICT’er begonnen. Op mijn veertiende was ik afwasser in een restaurant in Scheveningen. Daar klom ik op tot kok en op een gegeven moment werkte ik bij sterrenkok Ron Blaauw. Maar ik werkte zó veel dat ik geen privéleven meer had. Toen heb ik het roer omgegooid en ben ik een avondstudie informatiedienstverlening gaan volgen. Ik heb nooit spijt gehad van die switch. Mijn hart ligt nog steeds bij koken, maar dan thuis, voor vrienden en op benefietevenementen.”

Slaapdienst

Charifa: „Ik vind koken ook leuk, maar het is niet mijn grote passie.”

Ibrahim: „Als ik thuis kook, kijk ik wat er in de koelkast ligt en ga aan de slag. Ik haat recepten, want dat is altijd de smaak van één persoon. Mijn grootste droom is een eigen restaurant. Het liefst een tweesterrenzaak voor de lunch. Dan moet ik ook veel werken, maar dan doe ik het voor mezelf.”

Charifa: „Als hij zoiets wil, zal ik hem natuurlijk helpen, ook als ik hem dan minder vaak zie. Als hij nog maar weet wie ik ben, als hij thuiskomt.”

Ibrahim: „Ik werk nu ook 50 tot 60 uur per week. Dus erger kan het niet worden, al kan ik nu wel eens thuiswerken. Regelmatig moet ik in het weekend, ’s avonds of ’s nachts voor klanten werken: updates draaien, dingen testen. Vorig jaar heb ik met Kerst en Oud en Nieuw gewerkt.”

Charifa: „Ik heb een paar keer per maand slaapdienst op de zorgboerderij, dus we zijn beiden gewend aan onregelmatige diensten.”

Ibrahim: „In 2015 ben ik voor het eerst naar Lesbos geweest om vluchtelingen te helpen. Tijdens een vakantie in Boedapest zag ik mensen achter hekken, in tentjes, bewaakt door militairen. Dat greep me zo aan dat ik geld, medicijnen, kleding, rolstoelen en speelgoed heb ingezameld en dat in een vluchtelingenkamp op Lesbos heb uitgedeeld. Later ben ik in Athene, Idomeni en Thessaloniki geweest. Nu ben ik vooral actief voor Movement on the Ground, een organisatie die Syrische vluchtelingen opvangt. Vorig jaar heb ik daarvoor gekookt op het Marokkaans foodfestival in Rotterdam. Dat leverde 2.500 euro op.”

Ik hou niet van rommel

Ibrahim: „We hebben geen vaste taakverdeling thuis. Wie thuis is, ruimt op, wast af et cetera. Vandaag heb ik afgewassen en de was gedaan.”

Charifa: „We hebben maar één vaste afspraak: hij stofzuigt en ik dweil. Omdat ik een hekel heb aan stofzuigen en dweilen bijna leuk vind.”

Ibrahim: „Ik kan me niet herinneren dat we ooit ruzie hebben gehad over het huishouden.”

Charifa: „Ik wist ook niet dat dat gedoe kon opleveren totdat ik collega’s hoorde klagen over ‘zijn sokken hier’ en ‘zijn ondergoed daar’. Maar Ibrahim laat nooit wat slingeren.”

Ibrahim: „Ik hou nu eenmaal niet van rommel.”

Wellnesshotel

Charifa: „Waar we geld aan uitgeven? Aan sneakers, ik had wel honderdvijftig paar. De afgelopen tijd heb ik er veel verkocht, ik vind nu andere dingen belangrijker, zoals lekker samen weg gaan.”

Ibrahim: „Ik was heel lang gek van messen. Siermessen en keukenmessen. Toen ik een hele mooie set keukenmessen had aangeschaft, ben ik gestopt, want die verslijt je je hele leven niet. Ik koop nu regelmatig mooie pakken voor naar mijn werk.”

Charifa: „Deze Kerst gaan we naar een wellnesshotel.”

Ibrahim: „Het wordt onze eerste Kerst samen. Tot nu toe was Kerst voor mij vooral een periode om geld te verdienen, omdat niemand wil werken.”

Charifa: „Bij mijn ouders thuis stond altijd wel een kerstboom. We gaven elkaar cadeautjes en aten extra lekker. Zelf hebben we nu lichtjes voor het raam gehangen. Ik wilde ook wel een kerstboom, maar ons huis is er een beetje te klein voor. En voordat we die boom drie trappen op hebben gesleept, zijn alle naalden er af.”