Recensie

IJzingwekkende stunts met een fietsje op een hoog koord

Recensie

Donderdagavond was de première van het jaarlijkse kerstcircus in Carré. Onverwachte acts tot hoog in de nok. En een clown die gelukkig maar een kleine rol heeft.

Ode aan Het Zwanenmeer van het Groot Chinees Staatscircus Xinjiang tijdens de generale repetitie van het Wereldkerstcircus, woensdag in Carré. Foto Remko de Waal / ANP

De stoelen in de stalles zijn weer weggehaald, de zaal is in een piste veranderd en het strakke schijnwerperlicht doet de nok weer baden in fleurige lichtbundels. Het Wereldkerstcircus is weer neergestreken in het Amsterdamse theater Carré, dat 130 jaar geleden speciaal voor dit genre werd gebouwd. Het hooggeëerd publiek is weer welkom.

Circus is niet alleen de kunst van de tradities, maar ook van de voortdurende vernieuwing. Neem deze keer de omvangrijke Amerikaanse koorddansgroep The Guerrero’s waarvan drie leden op een fietsje over een metershoge, strak gespannen draad heen en weer rijden. IJzingwekkend, maar eerder vertoond. Daarna blijken er echter twee – nóg ijzingwekkender – stuntvariaties mogelijk te zijn. Eén acrobate die heel hoog in de nok van Carré een smeltend lied zingt, en een ander die op de draad over een groepje ineengedoken collega’s weet te springen.

Circusode aan Het Zwanenmeer van het Groot Chinees Staatscircus Xinjiang. Foto Remko de Waal

En zo is er meer. Een tiental Chinezen met lasso’s, die touwtje springen en kopje duikelen. Een Nederlands-Frans jongleurspaar dat de ballen en knotsen hoog in de lucht laat vliegen én gelijktijdig de tango danst. Een Canadees nummer met twee verstrengelde hoepels die de acrobaten een opzienbarende pas de deux laten opvoeren, hoewel ze nauwelijks enig houvast lijken te bieden. En een Italiaanse trapeze-artieste die zich sierlijk in een bassin vol water stort – met een regen van druppels, die prachtig opspat in het circuslicht.

Clown

Op het affiche van dit 33ste Wereldkerstcircus in Carré prijkt alleen een clownsgezicht tegen een witte achtergrond. Geen paarden, geen acrobaten. En uiteraard ook geen wilde dieren meer; die zijn sinds 2015 in de Nederlandse circussen verboden.

Housch-Ma-Housch, de clown. Foto Remko de Waal

Die beeldbepalende clown op het affiche is Housch-Ma-Housch. een Russische grappenmaker in pandjesjas, met mallotig uitstaand piekhaar, die zeven jaar lang succes oogstte in het Lido in Parijs. In circuskringen staat hij bekend als vernieuwer. Hij heeft in elk geval geen rode clownsneus en vertoont ook geen slapstick-achtige struikel- en valpartijen. In plaats daarvan heeft hij een luid echoënd microfoontje op zijn wang dat hem in staat stelt beatbox-achtige klanken te produceren. Dat ziet men inderdaad zelden in een circuspiste. Maar wat hij verder aan effectjes in voorraad heeft (een kaars die aan- en uitgaat, een microfoon die rook produceert), heeft bedroevend weinig te beduiden.

Des te beter dat zijn rol in dit circus maar klein is. Snel genoeg komt er steeds weer iets bijzonders.