Brieven

Brieven 21/12/2017

Voltooid leven (1)

Baas op eigen sterfbed

Ik snap niet waar meneer Segers met zijn vijf CU-zetels de arrogantie vandaan haalt de wet op levensvoltooing te vertragen. Het is niet alleen Baas in Eigen Buik, maar ook Baas in Eigen Sterfbed. In dat bed hebben Kerk en Staat niets te zoeken, behalve dat de Staat na afloop dient te controleren of er geen sprake was van moord. Nog steeds staan wij van de wieg tot het graf onder curatele.

Voltooid leven (2)

Die wet is overbodig

Twee dingen snap ik niet als het gaat over het voorstel voor de voltooidlevenwet. Ten eerste, de wet is bedoeld om zelfdoding mogelijk te maken voor mensen die zowel geestelijk als lichamelijk goed functioneren. Die hebben dat toch niet nodig. Zelfdoding is niet strafbaar en als deze mensen goed functioneren moeten ze toch in staat worden geacht het zelf te organiseren en uit te voeren. De wet lijkt me overbodig. Ook het standpunt van de ChristenUnie begrijp ik niet. Het hele idee van de stroming binnen het christendom waarvan de CU deel uitmaakt, is toch de eigen, individuele verantwoordelijkheid tegenover god. Waarom laat de CU het niet aan het individu over?

EenVandaag-panel

Is dat wel representatief?

In Zap schrijft Arjen Fortuin dat Thierry Baudet de poll onder ruim 40.000 mensen heeft gewonnen (Wat maakt iemand Politicus van het Jaar?, 20/12). Wat hij niet vermeldt – en waar voor zover ik weet nog nooit onderzoek naar gedaan is – is in hoeverre deze veertigduizend mensen een representatief monster van de Nederlandse bevolking vormen. Statistische data kunnen immers (en helaas) heel misleidend zijn. Ik hoop dat een vakbekwame statisticus – bijvoorbeeld van het CBS – voor ons argeloze burgers eens gaat uitzoeken in hoeverre het EenVandaag Opiniepanel overeenkomt met (of afwijkt van) de statistisch gezien ‘gemiddelde Nederlander’. Ik ben benieuwd naar het resultaat.

NS-reizigersonderzoek

Slager keurt eigen vlees

De conclusie van het onderzoek naar de prestaties van NS en ProRail ten op zichte van andere Europese spoorbedrijven – gehouden op verzoek van het ministerie van Infrastructuur – is dat beide bedrijven het goed doen (Onderzoek NS en ProRail: Nederlands spoor presteert goed, maar we klagen veel, 19/12).

De waardering van de reiziger in Nederland ligt zes procent lager dan het Europees gemiddelde. We klagen meer, schrijft de krant. Terecht? Ik denk het wel. NS doet er alles aan om zich in te dekken: een langere reistijd als gevolg van werkzaamheden is geen argument van klagen. Stel ik wil met mijn NS-kortingskaart vanuit Rotterdam in het weekend gebruikmaken van de trein, dan kan ik er al tijden rekening mee houden dat we het oosten van het land slechts via Schiphol kunnen bereiken. Een reistijd van ruim een uur naar Utrecht in plaats van veertig minuten. De kans op een zitplaats is niet bar groot, de treinen zijn niet langer. De lust om dan op reis te gaan vergaat je. Ga je toch en duurt de reis nóg langer door acute verstoringen, is het dan vreemd dat men minder tevreden is, zeg maar ontevreden? Ik denk het niet. Vreemd ook dat NS en ProRail zelf het onderzoek uitvoerden, de bekende slager die het eigen vlees keurt. Waar zagen we dat onlangs ook, was het niet het ministerie van Justitie?

Correcties/aanvullingen

Wietstudies

In het artikel Wietstudies – welke uitkomst wilt u hebben? (19/12, p. 12/13) staat dat hoogleraar Van Kempen de reputatie van zijn onderzoek uit 2014 beschadigd achtte door het televisieprogramma Nieuwsuur. Dat klopt niet. Hij is alleen ongelukkig met publicaties in andere media op basis van de Nieuwsuur-uitzending. Daarin werd volgens hem zijn onderzoek uit 2014 op één hoop gegooid met een mogelijk politiek beïnvloed onderzoek van het WODC.

Kraamhysterie

In het artikel Van babyfeest naar babyfeest (18/12, p. C5) kwam Martijn Reis aan het woord, zijn naam is Matthijs Reis. En hij is niet de vriend maar de man van Jolanda Reis.