Brieven

We kunnen wél iets doen

Foto Wong Maye-E/AP

Met afgrijzen heb ik de verhalen gelezen van de Rohingya-vrouwen, alsmede het begeleidend artikel (Kunnen daders van bloedbad Rohingya worden berecht?, 15/12). Het verbaast me dat er alleen wordt gediscussieerd over academische vormen van vervolging van de verantwoordelijken en niet over concrete maatregelen om dit mensonterende geweld te stoppen. Is de wereldgemeenschap werkelijk zo machteloos om deze barbarij een halt toe te roepen?

Er zijn nog steeds talrijke westerse toeristen die naar Birma op vakantie gaan en dat wordt gefaciliteerd door honderden reisbureau’s wereldwijd waarvan tientallen in Nederland. Het lijkt me passend om een boycot van dat land door westerse toeristen, wetenschappers et cetera in te stellen. ‘It’s the economy, stupid’, geldt ook voor Birma. Wanneer we het regime daarin raken, zal dat wellicht een effectief middel zijn om druk uit te oefenen op de machthebbers om beleidsveranderingen af te dwingen. Daar is geen VN of Veiligheidsraad voor nodig om dit voor elkaar te krijgen en ik mag hopen dat veel burgers in grote delen van de wereld een dergelijke actie van harte ondersteunen. Kortom, met burgeracties kunnen we mogelijk iets bewerkstelligen en in ieder geval onze publieke afschuw uiten over het grote onrecht wat daar de Rohingya’s wordt aangedaan.