Recensie

Eenvormigheid ligt bij Vasks op de loer, ondanks fantastische uitvoering

Het is oneerlijk om Peteris Vasks de Letse Arvo Pärt te noemen, daarvoor is zijn muziek te eigen en te persoonlijk. Maar overeenkomsten zijn er wel, vooral in zijn koormuziek: ook bij Vasks (1946) hoor je trage tempi, lange noten, klaaglijk dalende melodieën, ondubbelzinnige totaliteit en een van twijfel gespeend geloof. Dirigent en vooraanstaand Vasks-interpreet Sigvards Kļava heeft met het Lets Radiokoor en Sinfonietta Riga een album gemaakt met vijf recente religieuze koorwerken van Vasks. Zoals je van de beroemde Letten mag verwachten is de uitvoering fantastisch en bij momenten weet Vasks je te vervoeren – bijvoorbeeld met het verstilde slot van ‘Lord, open your eyes’, en het daaropvolgende ‘The fruit of silence’ (beide op tekst van Moeder Teresa). Toch ligt eenvormigheid op de loer. Bovendien etaleert Vasks in zijn koormuziek een nadrukkelijkheid die bij mij niet steeds goed valt, hoe oprecht zijn geëxalteerde D-majeurakkoorden ook zijn. Ze onttrekken de verfijnde, schijnbare eenvoud van deze Letse passiemuziek aan het oog.

    • Joep Stapel