Brieven

Brieven 12/18/2017

Dit is een dagelijkse selectie van de lezersbrieven die de redactie opinie ontvangt.

No Surrender-baas

Niet ‘imposant’

Dat de Nederlandse taal verandert, is onontkoombaar en ook natuurlijk. Jongere generaties gebruiken de taal anders en sommige woorden krijgen een andere lading. Ik vind het echter bedenkelijk dat steeds vaker woorden met een positieve connotatie gebruikt worden in verband met criminele figuren. Een wat mij betreft zeer ergerlijk voorbeeld daarvan is het gebruik van het woord ‘topcrimineel’.

Ook de kop boven het artikel over de aanhouding van de voorman van motorclub No Surrender gaat naar mijn mening over de schreef (De imposante baas van No Surrender, 12/12). Het bijvoeglijk naamwoord imposant betekent volgens Van Dale voorschrijvend, afdwingend, ontzagwekkend, indrukwekkend. Het heeft een duidelijk positieve gevoelswaarde. Dit adjectief te gebruiken voor iemand die wordt aangehouden op verdenking van afpersing, mishandeling en bedreiging lijkt mij zeer misleidend.

Pakketbezorging

Drie euro per uur

Ik heb ooit even voor een van de grotere pakkettenbezorgdiensten gewerkt (Bezorging is nooit gratis, 9/12). Totdat ik uitrekende wat ik precies verdiende.

Om te beginnen heb je een eigen auto nodig. Daarmee rijd je naar het distributiecentrum dat op een industrieterrein ligt. Woon-werkverkeer werd niet vergoed. In een grote hal van het distributiecentrum lagen stapels pakketten. Je kreeg een lijst met adressen waar de pakketten bezorgd moesten worden. Dan bedacht je de meest efficiënte route om langs die adressen te rijden en laadde je de pakketjes in de auto, in bezorgvolgorde. Alle tijd voor deze handelingen zat zogenaamd verdisconteerd in het bedrag dat je kreeg per bezorgd pakket. Er was wel een vergoeding voor de gereden kilometers. Bij het bezorgen was er altijd oponthoud. Daarna moest je weer terug naar het distributiecentrum.

Toen ik, nadat ik voldoende ervaring had opgedaan om de snelst mogelijke route te rijden, ging berekenen wat mijn verdiensten per uur waren, ben ik er onmiddellijk mee opgehouden. Inclusief de kilometervergoeding haalde ik de 3 euro per uur niet eens!

Media-aandacht Baudet

Aandacht noodzakelijk

Er waren lezers die vonden dat NRC te veel aandacht besteedde aan Thierry Baudet en Forum voor Democratie, en die kregen veel aandacht in de brievenrubriek.

Nu Lilian Marijnissen het heeft overgenomen van Emile Roemer, zijn er ook lezers die vinden dat de SP te veel aandacht krijgt?

Ik ben een lezer die het allebei noodzakelijk vindt.

Naamvallen in Nederlands

Wie maakte wie groot?

In het moderne Nederlands is het gebruik van naamvallen grotendeels verlaten. Op de middelbare school, tijdens de lessen Nederlands, vond ik deze beperking van grammaticale regels al een goede zaak. In een profiel over de nieuwe SP-leider (De gedroomde actieleider voert al sinds haar jeugd campagne, 14/12) is een uitstekend voorbeeld te lezen hoe hiermee ook mooie dubbelzinnigheden teksten kunnen insluipen. De krant schrijft over de SP: „De partij ook die haar vader groot maakte, (…).” Maar maakte Jan Marijnissen nu de SP groot, of was het misschien de SP die Jan Marijnissen groot maakte? Ook zo geeft de krant ons stof tot nadenken.

Onderwijs

Volle klassen

De problematiek van klassikaal versus individueel onderwijs kan vergeleken worden met het openbaar vervoer (Goedkoop maatwerk maakt leraar tot voetveeg, 7/12). De buschauffeur die mensen vervoert op een vaste route met vaste haltes komt dan overeen met de leraar die klassikaal onderwijs geeft: ook al heeft hij een volle bus, hij rijdt één route. De buschauffeur die de opdracht krijgt om met zijn bus in dezelfde tijd klanten thuis op te halen en op een gewenst adres af te leveren functioneert als taxichauffeur. Dat is de leraar die in een volle klas aandacht moet hebben voor de unieke leerontwikkeling van elk individueel kind: elk kind zijn eigen traject. Zonder investeringen in materialen en personeel is zulk maatwerk onmogelijk.