Brieven

Hashtag als reisgids

Reizen door je eigen bubbel

Illustraties Cyprian Koscielniak

In Een hashtag als reisgids (14/12) komen een moderne reizigster en een reisblogster aan het woord die geen reisgids meer nodig hebben. Ze halen hun informatie van Instagram en Facebook. Ik ken ze wel, die frisse jongvolwassenen die denken dat ze dankzij sociale media geweldige ontdekkingsreizigers zijn. Neem bijvoorbeeld Bali, daar komen ze veel. Ze hebben het reuze gezellig onder elkaar, ze gaan dankzij Instagram en Facebook allemaal naar dezelfde hippe barretjes en eettentjes waar ze glutenvrije pokebowls voorgeschoteld krijgen en genieten van hun latte macchiato’s. Maar weten ze bijvoorbeeld waarom iemand uit de Sudra-kaste een tolk moet meenemen bij een officieel gesprek met iemand uit de Ksatriya-kaste? Dat de zichtbare en onzichtbare wereld voor de Balinees onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn? Of waarom de subaks op de werelderfgoedlijst zijn opgenomen? Dat vind je allemaal niet op Instagram of Facebook: op sociale media kijk je alleen tegen de buitenkant aan. En dus vermaken al die hippe reizigers zich heerlijk in hun eigen bubbel. Niks mis mee, maar van Bali en de Balinezen krijgen ze weinig mee. Met een goede reisgids hadden ze zóveel meer uit hun reis kunnen halen. Maar ja, het is met dit Instagram- en Facebookreizen net als met veel andere sociale media-activiteiten: het werkt geestelijke luiheid in de hand.

    • Guido Derksen