Opinie

    • Hugo Camps

Astma

Terwijl de rijkere ploegen van het peloton in Spanje zware trainingsarbeid verrichten voor het nakende wielerseizoen zijn we weer met de kracht van een salbutamolpuffer een nieuw hoofdstuk van het dopingfeuilleton in geslingerd. In de Vuelta werd Chris Froome betrapt op een overdosis salbutamol ter bestrijding van zijn astma. In zijn lichaam werd 2000 nanogram per milliliter aangetroffen. Dat is twee keer de toegestane dosering met een astma-inhaler. Over grensoverschrijdend gedrag gesproken.

De viervoudige winnaar van de Tour is zich zoals steeds van geen kwaad bewust. Als astmalijder mag hij zich tijdens een wedstrijd halfdood puffen binnen vooropgestelde waarden. Hoe hij in Spanje aan een dubbele dosering kwam, zou de Brit bij god niet weten. Wij ook niet, maar dopinggebruik was het zeker niet. Bij een schorsing kan hij zich dan ook niets voorstellen.

Ter herinnering: de Italiaanse sprinter Alessandro Petacchi kreeg een jaar schorsing voor een waarde van 1320. Zijn landgenoot Diego Ulissi stond negen maanden aan de kant voor een gelijkaardige dosisoverschrijding. Team Sky is reeds uitgerukt met zwaar juridisch geschut en Froome zelf haalt er alle astmapatiënten van de wereld bij om de disciplinaire instanties van de UCI af te schrikken. Het is een vorm van gijzeling die eerder door Lance Armstrong werd beproefd tijdens het genezingsproces van kanker.

Infaam, schunnig.

Sky heeft zich destijds aangemeld als team met de hoogste ethische code en de hoogste medische openheid. De Britse wielerploeg zou door het leven gaan als een open boek. Aartsvijand van dopinggebruikers, uiteraard. Maar het vlees is zwak en ethische zuiverheid is in de wielersport relatief.

De geloofwaardigheid van Sky kwam de afgelopen jaren steeds meer onder druk te staan. Aan het rennershotel verschenen tijdens de Tour schimmige motards die ondefinieerbare pakjes kwamen afleveren. Insinuaties over de nachtelijke bevoorrading van Brad Wiggins en Chris Froome met medische attesten, ontstekingsremmers en spul tegen astma zijn nooit overtuigend weerlegd. Er lag een mistbank over het duurste wielerteam van het peloton. De ploegleiding gorgelde iets te fanatiek het Hogerhuis-accent na. Gewoon volk was niet toegelaten in de leiding van Sky.

Ik hoor nog altijd Alberto Contador met gebroken stem zeggen: cero, cero, cero, cero, cinco… Hoger kwam zijn clenbuterolspiegel niet, maar het kostte hem een schorsing. Benieuwd of de UCI even hardvochtig is voor de hoge waarde salbutamol in het bloed van Froome. Ik waag het te betwijfelen.

Chris Froome stond nog te hakkelen over zijn onschuld toen het bericht de wereld bereikte waarin werd aangekondigd dat Lance Armstrong straks als eregast van de Ronde van Vlaanderen zijn rentree zal maken in het internationale wielrennen. Koersdirecteur Wouter Vandenhaute heeft de Amerikaan ingehuurd voor een lezing voor de ‘Tour of Flanders Business Academy’. Zijn gehoor bestaat uit 2000 zakenlui en CEO’s die het economische gezicht zijn van La Flandre profonde. Eregast zijn veronderstelt verhevenheid. Elder statesman, Nobelprijswinnaar, mecenas van werken van barmhartigheid, noblesse quoi. Dat is Lance Armstrong allemaal niet. Hij blijft een oplichter met een arrogantie die kan concurreren met de eigenwaan van Donald Trump,

De Ronde van Vlaanderen is een historisch monument dat het podium hoort te reserveren voor helden, niet voor tricheurs. Vergeving als marketingtruc is trouwens van een perverse lichtheid. Van dat soort vergeving komt alleen meer razernij.

Hugo Camps is journalist, columnist en schrijver.
    • Hugo Camps