Recensie

Kelela is een sensuele engel met dreadlocks

Pop De grootste r&b-belofte sinds FKA Twigs schept live een eigen wereld die even futuristisch is als sensueel. Ze neemt het publiek mee met humor en zangimprovisaties.

Kelela bij een optreden in Barcelona, in 2016. Foto Quique Garcia/EPA

Het publiek dat voor de grootste r&b-belofte sinds FKA Twigs naar de Tolhuistuin in Amsterdam-Noord komt is jong, urban en edgy. De hype rond Take Me Apart (Warp), het bejubelde debuutalbum van Kelela, blijkt terecht.

Het is alsof er een engel opstijgt in de goudkleurige rook tussen de zangeressen op het podium. Maar dan wel een sensuele engel, met glazen kristallen aan haar dreads en witgelakte pinknagel. Haar jurk – ook wit, met gaten – laat de ronding van haar borst bloot. De tengere zangeres is op haar best als ze hoog kan fladderen met haar stem. Maar de Ethiopisch-Amerikaanse was ziek en bij openingsnummer ‘Blue Light’ vliegt ze meteen uit de bocht.

Het is bijna jammer dat Tiffany Gouché net daarvoor, in het voorprogramma, zo loepzuiver zong met haar warme diepte. Maar wat Kelela tekortkomt in stem, maakt ze goed met performance. Ze neemt het publiek mee met levendige mimiek en humor als ze met vervormde telefoonstem vraagt wat haar geliefde in godsnaam voor beters te doen heeft dan naar haar toekomen om half een ’s nachts. Haar optreden is een strak georkestreerde show: futuristisch, etherisch, intiem en sensueel. De rook wisselt met ieder nummer van kleur, de twee zangeressen bewegen synchroon als robots en ook de toetsenist en de held achter de drumpads die alles mee-playbackt, dragen wit.

Na een kopje thee raakt Kelela steeds beter bij stem. Ze zingt bijna alle nummers van het album, maar bedankt ook fans die er vanaf de eerste mixtape Cover 4 U (2013) bij zijn. Ze doet een drieluik met de zangeressen van closeharmonyzang waarbij En Vogue flets afsteekt. De nummers met indrukwekkende zangimprovisaties worden meer up-tempo, met af en toe een knipoog naar de jaren negentig, zoals het sample van Tweets ‘Oops (Oh My)’. Ze bedankt iedereen uitgebreid, van de lichtman tot haar vader op het balkon. Zo schept ze een broeierige elektronische wereld, waarin toch op organische manier van alles tussendoor vloeit.

    • Rolinde Hoorntje