Binnenkijken: een kosmos voor tientallen sterren

Thijs Wolzak fotografeert elke week een bijzonder interieur.

Bunker „Ik ben al vijftien jaar niet gefeliciteerd met mijn verjaardag”, vertelt dichter Antonio Ponse (67). Voordat Thijs Wolzak op de bel van zijn vierkamerwoning in Rotterdam-Zuid drukte, was er anderhalf jaar niemand binnen geweest. Ponse heeft geen makkelijke jeugd gehad. Tussen zijn twintigste en dertigste kwam hij zelden buiten. „Ik had van mijn slaapkamer een bunker gemaakt.” Sinds het overlijden van zijn moeder – „drieëntwintig jaar geleden” – woont hij alleen.

Bestaan Om zich minder eenzaam te voelen, omringt Ponse zich met beelden, foto’s, muziek, films, voetbalspullen en boeken. Zijn favoriete schrijvers zijn Dickens en Shakespeare. Ook heeft hij veel religieuze boeken. „Van het jodendom tot Mohammed. Ik ben altijd op zoek naar het mysterie van het bestaan.” De mensen over wie Ponse leest en de artiesten wier muziek hij draait, verzamelen zich om hem heen. „Als ik een hele dag Bob Dylan draai, voelt het echt alsof hij naast me zit.”

Kosmos „In dit huis bevindt zich de kosmos.” De kleinste kamer heeft Ponse volgeplakt met foto’s van het sterrenstelsel en zijn favoriete filmsterren. „Het universum is hier als met een vlindernetje gevangen.” Zijn favoriete foto is van de planetaire nevel M27. „Die lijkt op een vagina.” Is dat niet obsceen? „Het staat symbool voor mij en de afstand tot een partner. Het duurt 30 miljoen jaar om naar die ster af te reizen.” Wordt hij verdrietig van die gedachte? „Ach”, zegt Ponse. „Ik ben de figurant in de droom van een dode. Maar ik probeer te genieten van kleine pleziertjes. Dat kan van alles zijn. Mooie muziek, een goed boek of een gebakje.”

Van Ikea? „Helemaal niks.”

Meenemen bij brand? „Lievelingsfilm Grave of the Fireflies en mijn knuffelbeer. Bruce Springsteen heeft er ook een.”

    • Astrid van Rooij