Recensie

The Kik geeft hertalingen geen nieuwe diepte

Alle originelen zouden er nog eens naast gelegd moeten worden, om vast te stellen wat The Kik bijdraagt met de hertaling van twaalf min of meer bekende popklassiekers. Na hun grootste hit ‘Simone’, ook een cover, wekt het nauwelijks verbazing dat de Rotterdamse popgroep over bijna alle nummers een stevig beatsausje gooit.

Covers van Oasis en The Backstreet Boys zijn gedurfd. ‘Bankje in de Zon’ (‘Sunny Afternoon’) en ‘Geen Rooie Cent’ (‘Can’t Buy Me Love’) liggen dichter bij The Kiks gebruikelijke beatpraktijk, met tekstbewerkingen die soms knullig aandoen: „M’n meisje (…) nam de benen, evenals m’n auto.”

In de grote Nederlandse hertaaltraditie van Gerrit den Braber tot Jan Rot is The Kik een nakomertje, met iets te veel „hou van jou” om nieuwe diepte te geven aan deze ambachtelijke, in de vorm van een ludiek radioprogramma gegoten popdeunen. Een tussendoortje, mag men hopen.