Recensie

Alles draait om Finley’s weergaloze stem

Het levensverhaal van de 63-jarige soulman Robert Finley is te vergelijken met dat van laatbloeiers Charles Bradley en Sharon Jones. Finley speelde zijn leven lang blues en gospel, maar werd pas enkele jaren geleden ontdekt toen hij langzaam blind werd en terecht kwam bij een organisatie voor hulpbehoevende oudere muzikanten. Na een bluesalbum met de veelzeggende titel Age Don’t Mean A Thing haalde The Black Keys’ Dan Auerbach hem naar de studio voor opnamen met veteranen als Duane Eddy en Bobby Wood, die Goin’ Platinum! de gepolijste sound gaven van een klassiek soulalbum.

Alles draait om de weergaloze stem van Finley, die zowel voor de uptempoblues van ‘Baby Let Me Stay the Night’ als de naar gospel neigende falsetsoul van ‘Holy Wine’ kan putten uit rauwe inspiratie. Auerbach houdt het licht, met frisse instrumentaties en wulpse zangeressen die lucht geven aan Finley’s heilige vuur.

    • Jan Vollaard