‘Weer gerechtelijke dwaling in Puttense moordzaak’

Twee mannen waren al ten onrechte veroordeeld. Volgens filosoof Ton Derksen heeft de derde het ook niet gedaan.

De veroordeling van verdachte Ron P. in de Puttense moordzaak uit 1994 is wederom een gerechtelijke dwaling. Dat stelt gepensioneerd hoogleraar filosofie Ton Derksen in het boek Dubbel gedwaald dat deze dinsdag verschijnt.

Bij de eerdere veroordeling van twee andere verdachten voor verkrachting van en moord op Christel Ambrosius was ook sprake van een dwaling. Hun zaak is herzien nadat ze hun straf al hadden uitgezeten.

Derksen heeft naam gemaakt met zijn onderzoek naar de veroordeling van verpleegkundige Lucia de Berk. Zij werd tot levenslang veroordeeld voor het plegen van zeven moorden. Die veroordeling is uiteindelijk door de Hoge Raad herzien, waarna ze is vrijgesproken.

Volgens Derksen heeft het gerechtshof bij de veroordeling van Ron P. cruciaal DNA-bewijs verkeerd geïnterpreteerd. Het gaat daarbij om de aanwezigheid van zaadcellen van Ron P. op het lichaam van het slachtoffer en de afwezigheid van zaadvocht. Dat betekent volgens Derksen dat Ron P. geen seks met het slachtoffer heeft gehad op de dag dat zij is verkracht en vermoord. Ook concludeerde het hof volgens Derksen ten onrechte dat er niet goed is gezocht naar zaadvocht op de plaats waar het slachtoffer is gevonden. Ron P. heeft altijd ontkend dat hij de dader is.

Volgens Derksen heeft het hof de verklaringen van Ron P. ten onrechte weggezet als ongeloofwaardig. Derksen concludeert dat de verklaringen van Ron P. over zijn contact met het slachtoffer beter passen bij de feiten in het dossier dan het scenario van gebeurtenissen op basis waarvan het hof Ron P. veroordeelde.

Lees ook het achtergrondverhaal: Dubbel verdacht was dus: schuldig

Derksen vermoedt dat dit mede komt doordat Ron P. vlak na zijn aanhouding voor de moord in Putten ook werd verdacht van de moord op Anneke van der Stap in de zomer van 2005 in Rijswijk. Na in die zaak door de rechtbank te zijn vrijgesproken, is P. door het hof in Den Haag alsnog veroordeeld voor doodslag.

Derksen is zich bewust van de gevolgen die zijn onderzoek heeft voor de nabestaanden van Christel Ambrosius en Anneke van der Stap. „Hiermee wordt alles weer opgerakeld en dat is heel pijnlijk. Ik had deze conclusie niet getrokken als ik niet absoluut zeker wist dat de veroordeling van Ron P. een gerechtelijke dwaling is.”

Ruud van Boom, de advocaat van Ron P., twijfelt niet aan de onschuld van zijn cliënt. Van Boom heeft er alle vertrouwen in dat iedereen die het boek van Derksen leest, zal inzien dat Ron P. ten onrechte in de cel zit.

Van Boom gaat nadenken over een herzieningsverzoek bij de Hoge Raad. Peter R. de Vries, die een belangrijke rol speelde bij het eerdere herzieningsverzoek, betwijfelt of het boek van Derksen tot een heropening van de zaak zal leiden. „Ik heb nog geen definitief oordeel omdat ik het boek nog niet uit heb. Wat me wel opvalt is dat Derksen snel harde conclusies trekt uit bepaalde bevindingen. Maar het kan natuurlijk altijd dat er een andere verklaring mogelijk is.”

    • Jan Meeus