Als bijziende brildrager verloopt nu zo’n beetje je leven zo: je krijgt in de brugklas een min-bril omdat je de letters op het schoolbord en de ondertitels op tv niet meer kunt lezen. Daarna kies je om de zoveel jaar een nieuwe bril bij de opticien – of misschien wel contactlenzen. Na je veertigste heb je een leesbril nodig en schakel je over op multifocaal glazen of lenzen. Al die jaren kom je zelden of nooit bij de oogarts. Zo gaat dat al decennia.
Een versie van
dit artikel
verscheen ook in
NRC Handelsblad
van 13 december 2017
Een versie van
dit artikel
verscheen ook in
nrc.next (archief)
van 13 december 2017