De imposante baas van No Surrender

Motorclubs

Henk Kuipers, de dinsdag aangehouden voorman van No Surrender, wordt verdacht van afpersing, bedreiging en mishandeling van clubleden.

Henk Kuipers in juni bij een persconferentie over beeldvorming rond motorclubs en No Surrender in het bijzonder. Foto Vincent Jannink/ANP

Henk Kuipers mag No Surrender graag omschrijven als een gewone club van mannen die graag toeren op hun motor en een biertje drinken. Een tikkeltje rebels misschien, maar zeker geen verzameling criminelen. Als het over hemzelf gaat, wijst Kuipers graag op zijn verleden als vechtsporter en beveiliger – hij werkte ooit als bodyguard van Bill Clinton op bezoek in Nederland. Zou de president van Amerika zich echt inlaten met een onderwereldfiguur? Kom op, zeg.

De verbaal handige Kuipers reageert op soortgelijke manier als hij wordt geconfronteerd met arrestaties en veroordelingen van clubleden. „We kwalificeren de VVD toch ook niet als een criminele organisatie als er een lid van die politieke partij wordt veroordeeld voor fraude? Waarom word ik dan de hele tijd aangesproken als een lid van No Surrender een fout begaat?”

Ook met mensen die zich door Kuipers bedreigd voelen, steekt hij graag de draak. Zo daagde Kuipers een wethouder van Emmen die in maart een aantal weken ondergedoken zat wegens bedreiging, in een vlog uit om „met bewijzen te komen”. Met een grijns op zijn gezicht vertelde Kuipers dat de wethouder van Emmen een volle neef van hem is. Waarom zou de imposante Kuipers, met die vervaarlijke tatoeages op zijn kaalgeschoren hoofd, een familielid bedreigen?

Sinds Kuipers in 2016 de informele leiding van No Surrender overnam van oprichter Klaas Otto, mag hij op belangstelling rekenen van justitie en politie. Afpersing, bedreiging en mishandeling zijn de afgelopen jaren veelvuldig voorgekomen binnen No Surrender. Een van de slachtoffers, het Rotterdamse ex-lid van No Surrender Clement H., vertelde vorig jaar in NRC zijn verhaal.

H. werd na een begrafenis van een clublid te grazen genomen door vier mannen die hem hadden ontboden. Na een autorit moest hij op een afgelegen plek uitstappen. H.: „Zonder maar één vraag te stellen werd ik zo goed als doodgeslagen.” Hij werd met een verbrijzelde kaak, een gebroken been en talloze bloeduitstortingen achtergelaten in een bos.

Volgens H. is hij onder handen genomen vanwege een financieel conflict tussen de landelijke top van No Surrender en het Rotterdamse chapter waarvan hij een prominent lid is: „Toen wij de club wilden verlaten begon het gezeik.” H. deed aangifte en zocht via NRC de publiciteit omdat de politie het onderzoek naar zijn zin niet snel genoeg doet.

Gesloten wereldje

Het is een uitzonderlijke stap, in het doorgaans nogal gesloten wereldje van motorclubs. Daarna komen er meer berichten over mishandeling van leden en ex-leden van No Surrender. Drie leden die begin 2017 in Groningen zijn aangehouden wegens mishandeling van een clublid, zouden daarna voorman Kuipers hebben bijgepraat, zo meldde het Openbaar Ministerie tijdens een openbare zitting over deze zaak. Volgens het slachtoffer dreigden de mannen zijn No Surrender-tatoeage te verwijderen met een strijkijzer en wilden ze een van zijn vingers afknippen als hij niet het gewenste bedrag van 5.000 euro zou betalen na zijn vertrek uit de club.

Het lijkt erop dat het Openbaar Ministerie de flamboyante Kuipers, die betrokkenheid op zijn bekende manier ontkende, nu wil vervolgen voor deze mishandelingen. Nadat begin 2017 al een inval werd gedaan in het clubhuis van No Surrender in Emmen, is de voorman dinsdag in zijn woonplaats aangehouden.

Het Openbaar Ministerie maakte in een persbericht bekend dat Kuipers wordt verdacht van afpersing, bedreiging en mishandeling van tenminste acht clubleden omdat ze zich in de ogen van de voorman „niet hadden gehouden aan de clubregels”. Ook zou Kuipers drie ondernemers hebben bedreigd.

Correctie (12 december 2017): In een eerdere versie van dit stuk stond dat de Emmense wethouder vorig jaar ondergedoken had gezeten. Dat was in maart 2017. Hierboven is dat aangepast.
    • Jan Meeus