Thuiskok. Eetbare herinneringen

Toen mijn liefste moeder overleed, werden haar gerechten mijn houvast. Ik wilde haar recepten maken, haar gerechten constant proeven om haar dichtbij me te voelen. Het was, en is nog altijd, het enige dat een beetje verlichting geeft.

Iedere hap eten die je neemt, gaat bewust of onbewust deel uitmaken van je leven. Eten is niet alleen maar overleven, het is ook opvoeding en een leven lang aan waardevolle herinneringen. Herinneringen vol emoties die je steeds weer opnieuw kunt ervaren door gerechten te maken en smaken te proeven die voor even verloren tijden of dierbaren terughalen.

Eigenlijk is dat wat de Turks-Australische Sevtap Yüce heeft gedaan met haar boek Turks Tafelen, Streetfood en familierecepten. Yüce woont al jaren in Australië waar ze kookboeken schrijft en een café runt, maar is voor dit boek teruggegaan naar het Turkije van haar jongere jaren. Ze zocht de plekken en smaken van vroeger op en reconstrueert aan de hand van recepten haar verleden.

In haar voorwoord schetst ze een tijd die niet meer is, maar die haar wel mede heeft gevormd: een onbezorgde jeugd gevuld met moeders gerechten volgens de seizoenen en vrolijke familie picknicks met vaders gegrilde vlees, voordat het volwassen leven en de hardheid van het bestaan insloegen. Yüce beschrijft hoe haar vader al vroeg overleed en bijna terloops volgt iets later het verhaal over haar broer die ontvoerd en omgebracht werd in Irak. Ze mist hem nog elke dag, schrijft ze.

Het voelde even wat ongemakkelijk dat zo uit het niets te lezen, maar eigenlijk past het juist heel goed in een kookboek. Bij alles wat we doen, hoort eten. Geboorten, feesten- zelfs bij het overlijden van dierbaren. Dat maakt familierecepten waardevol, ze dragen een geschiedenis met zich mee. Ze ontstaan in een bepaalde situatie of bepaald jaargetijde en ontwikkelen zich met de mensen mee.

In Turks Tafelen vinden we een waaier aan bekende en zeker ook minder bekende gerechten uit de Turkse keuken. De mooiste momenten uit het boek zijn de recepten die vergezeld gaan van een persoonlijk anekdote. Als je het verhaal weet achter een gerecht, onderga je niet per se dezelfde ervaring, maar het geeft wel diepte en je begrijpt ook beter waar iets vandaan komt en waarom het zo smaakt.