Esraa wil samenwonen maar dat mag niet in Egypte

De jonge Egyptische vrouw Esraa wil samenwonen met drie goede vrienden maar dat mag eigenlijk niet. In deze korte documentaire volgen we hun huizenjacht.

Still uit 'She Wants Independence. In Egypt.' Foto: That Can Be Dangerous'/The New York Times

Zesduizend Egyptische pond kost het appartement waar Esraa met haar drie vrienden in wil wonen. Drie slaapkamers en dicht bij de metro. Geld is natuurlijk een probleem maar niet het enige obstakel: haar ouders en broer willen niet dat de ongetrouwde Esraa gaat samenwonen met haar vrienden. Want dat hoort niet in Egypte.

Bekijk hier de hele documentaire en lees het artikel van The New York Times: A Video Journalist Wrestles With the Candor of an Egyptian Woman

“Een meisje mag alleen uit huis als ze gaat trouwen”, vertelt Esraa terwijl ze haar lange haar kamt. Ooit droeg ze over dat haar een hoofddoek en make-up omdat ze er graag mooi uit wilde zien, maar naar dat oude leven wil ze niet meer terug.

Eigen stem

In de twintig minuten durende documentaire van The New York Times-journalist Mona El-Naggar (ook van Egyptische komaf) zien we hoe een generatie jongeren een eigen stem wil laten horen, onafhankelijk van de mores die in het land gelden op het gebied van samenwonen, relaties en zelfstandigheid. Dat houdt voor Esraa bijvoorbeeld in dat ze met haar religieuze vriendje Ali samen is, ook al hebben de twee geen concrete trouwplannen.

Rebelleren

Voor die keuzes betaalt ze wel een hoge prijs: tegen conservatieve mores ingaan en “rebelleren” kan gevaarlijk zijn in Egypte, schrijft Mona El-Naggar. Maar Esraa brengt ook offers die veel persoonlijker van aard zijn: haar moeder en broer begrijpen bijvoorbeeld maar weinig van haar levenskeuzes. “Als oudere broer moet ze naar mijn advies luisteren”, zegt haar broer. Dat zij het uitdragen van haar religie niet meer als vanzelfsprekend beschouwt, baart hem zorgen.

Esraas moeder is op haar beurt bang dat zij na haar dood boete zal moeten doen voor de keuzes van haar dochter. Het doet haar pijn dat zij niet zo close is met haar dochter zoals ze zelf ooit was met haar moeder. Samen maken de twee in Esraas oude slaapkamer een bed op. Maar haar echte familie, zo zegt Esraa, zijn haar vrienden Shalabi, Sarah en Patrick. Indirect staat hun gezamenlijke huizenjacht voor hun streven naar onafhankelijkheid.

Hoop

Het portret dat Mona El-Naggar maakte van Esraa, gaat over meer dan de wens van een jonge Egyptische vrouw om met verwachtingen te breken. De documentaire maakt de hoop voelbaar waar een jonge generatie Egyptenaren al sinds de Arabische Lente mee leeft. Hoop op minder regels, meer democratie en meer vrijheid ten opzichte van de oude generatie. Afgewisseld met een beetje discussie over wie welke kamer krijgt, natuurlijk.

    • Maartje Geels