Recensie

Triggerfinger speelt hard maar niet meedogenloos

Pop Bij het eerste van de drie uitverkochte concerten van Triggerfinger in de Melkweg in Amsterdam waren uitvoering en samenspel van de band overrompelend.

Na het verschijnen van het recente album Colossus was het ongewis, maar Triggerfinger heeft de reputatie als live-band gisteravond weer opgeschroefd. Bij het eerste van de drie uitverkochte concerten in de Max-zaal van de Melkweg in Amsterdam waren uitvoering en samenspel overrompelend.

Het nieuwe Colossus bleef achter bij de verwachting; de discorock van liedjes als ‘Candy Killer’ en ‘Upstairs Box’ had weinig gewicht, en de samenhang tussen de nummers ontbrak. Het was daarom een verrassing te horen hoe de groep hun songs in de Max tot leven bracht. Dat Triggerfinger bijna twintig jaar samen speelt, leidt inmiddels tot een dynamisch samenspel met diepte. De groep klinkt hard maar niet meedogenloos, de nummers zijn strak maar swingend. De energie en nonchalance die een live-situatie met zich meebrengt, gaven zanger/gitarist Ruben Block, bassist Paul Van Bruystegem en drummer Mario Goossens vleugels. De ruwborstelige klanken van Van Bruystegem en Blocks stramme akkoorden kregen bovendien frivool tegenwicht van gitarist Geoffrey Burton, sinds kort de vierde man. Fantastisch was de opbouw van ‘My Baby’s Got a Gun’, dat zich langzaam uitbouwde van fluisterzacht naar een daverend volume.

Triggerfinger kreeg extra bekendheid door hun akoestische cover van ‘I Follow Rivers’ van Lykke Li, dat donderdag niet werd gespeeld. Nu kregen andere bekende liedjes een broeierige Triggerfinger-versie, zoals ‘Man Down’ van Rihanna en ‘Funtime’ van Iggy Pop. Het was een kort optreden, maar liet alle mogelijkheden van de groep zien.

Lees ook dit interview met Triggerfinger: Driekoppig rockmonster met een zachte kant

Drummer Mario Goossens met zijn maniakale ritmes en mooie zijsprongen is het kloppend hart van de band. Het was op zijn drumpodium waar de breed over het podium geplaatste muzikanten elkaar ontmoetten, en zijn drumstel waarop hij met Block en Van Bruystegem een uitvoerige driemans-solo uitvoerde, als merkwaardig maar komisch intermezzo.

    • Hester Carvalho