Deze bijzettafeltjes zijn ook kunst

Thijs Wolzak fotografeert elke week een bijzonder interieur. Deze week een woning én atelier in een gymzaal.

Kunst „Dit is kunst”, zegt Piet de Jonge (63) in zijn loft in Rotterdam-West. Hij doelt op de twee bijzettafels van Atelier van Lieshout. „En daarvoor gelden andere regels dan voor gewone meubels.” Hij koos de tafeltjes in de kleuren waar hij het minst mee heeft: bruin. Dat prikkelt, want in principe koopt hij alleen spullen die voldoen aan „mijn eisen van esthetica”. Dat besloot hij al in zijn studententijd. Alles wat hij goedbedoeld van vrienden of familie kreeg, ging weg. „Ik wacht liever een jaar tot ik die mooie lamp kan kopen, dan dat ik genoegen neem met iets praktisch en minder moois.”

Publiek De Jonge is onafhankelijk tentoonstellingsmaker. Eerder werkte hij als conservator voor grote musea „maar die zijn meer bezig met kunst dan publiek. Ze denken: we hangen Van Gogh op en dan komt het publiek vanzelf wel.” Nu werkt hij aan kleinschalige projecten als Charlois Speciaal, een kunstfestival waar kunst en inwoners van de gelijknamige Rotterdamse wijk samenkomen.

Hobby Waar De Jonge staat, hing vroeger een katrol. Tien jaar geleden is dit voormalige pakhuis verbouwd tot appartementencomplex. Het zwarte stoeltje voor de boekenkast is van Konstantin Grcic. „Een ding waar je op kunt zitten, zonder dat het er zo uitziet.” Het kunststof boomstammetje naast de bank is van Philippe Starck. „Dat komt uit een serie met kabouters, maar dat vond ik te anekdotisch.” In het nisje boven de zuil staat een zelfbedacht tafereel met magnetische Gispen-blaadjes en een tekenmodel. „Dat begon als grapje, maar bewijst nu zijn nut.” Al ruim een jaar doet De Jonge aan modeltekenen. In huis hangt zijn werk niet. „Wat ik maak is hobby, geen kunst.”

Meenemen bij brand? „Een vaas van Lawrence Weiner.”