‘Eerst kwam ik de molen tegen en toen mijn vrouw’

Unesco Het molenaarsambacht komt op de lijst van immaterieel cultureel erfgoed. Molenaar Jo Meessen is „verkocht” sinds zijn 18de.

Jo Meessen, molenaar van de bijna 400 jaar oude 'Torenmolen van Gronsveld'. Chris Keulen

Een mooier plekje om te wonen kan Jo Meessen (67) zich niet voorstellen. Vanuit het keukenraam van zijn monumentale molenaarswoning kijkt hij alle dagen op de gigantische bakstenen romp en de twaalf meter lange wieken van de Torenmolen van Gronsveld. Sinds eind jaren tachtig maalt hij er graan.

Donderdag werd bekend dat het ambacht van molenaar is toegevoegd aan de lijst van immaterieel erfgoed van Unesco, als eerste Nederlandse traditie tot dusver.

Ooit draaiden er duizenden molens in Nederland, tegenwoordig zijn er nog zo’n vijftig beroepsmolenaars en honderden vrijwillige molenaars. Jo Meessen is één van die vrijwilligers. ‘Zijn’ torenmolen, gelegen ten noorden van het Limburgse dorp Gronsveld, is de oudste nog bestaande windmolen van Limburg en één van de vier torenmolens van Nederland. Torenmolens hebben een cilindrische romp.

Krakende tandwielen

En gemalen wordt hier nog steeds. Iedere eerste en derde zaterdag van de maand. Het productieproces is nog hetzelfde als vierhonderd jaar geleden, vertelt Meessen. „Dat is de charme ervan. Het kraken van de tandwielen, het knarsen van de molensteen en het wapperen van de zeilen op de wieken.”

Zijn molenaarsdiploma, behaald op 10 april 1976, hangt prominent boven de schoorsteen. „Toen ik als 18-jarige jongen voor het eerst deze molen zag draaien, was ik verkocht. Ik ben de zaterdag erna gestopt met mijn opleiding tot natuurgids en meteen begonnen met de molenaarsopleiding.” Nu leidt hij zelf molenaars op; hij heeft twee leerlingen op het moment.

Noodgedwongen liefhebber

Naast zijn molenaarsbestaan was Meessen zijn leven lang leraar procestechniek op een roc. Sinds zijn pensioen heeft Meessen nog meer tijd voor de molen. Is zijn gezin net zo dol op het bakstenen monument als hijzelf? „Nou ja, ik ben éérst de molen tegengekomen en toen mijn vrouw”, lacht Meessen. „Ze is dus noodgedwongen liefhebber geworden. Maar ze heeft het overleefd.” Maar je moet het niet te gek maken, voegt hij daaraan toe. „Toen we net verkering hadden moesten alle molens in de buurt worden bezocht. Als we nu op vakantie gaan, mag ik één dag besteden aan het bezoeken van een molen. Voor de rest moet ik mee gaan winkelen.” Hij lacht uitbundig. „Oh, mijn vrouw is het daar niet mee eens.”

Netherlands, Maastricht, 07.12.2017
Jo Meessen, 40 jaar molenaar van de bijna 400 jaar oude ‘Torenmolen van Gronsveld’. Het molenaarsambacht komt op de lijst van immaterieel cultureel erfgoed van de Unesco.
photo Chris Keulen
Netherlands, Maastricht, 07.12.2017
Jo Meessen, 40 jaar molenaar van de bijna 400 jaar oude ‘Torenmolen van Gronsveld’. Het molenaarsambacht komt op de lijst van immaterieel cultureel erfgoed van de Unesco.
photo Chris Keulen
Netherlands, Maastricht, 07.12.2017
Jo Meessen, 40 jaar molenaar van de bijna 400 jaar oude ‘Torenmolen van Gronsveld’. Het molenaarsambacht komt op de lijst van immaterieel cultureel erfgoed van de Unesco.
photo Chris Keulen