Een foto waar je steeds iets anders in kan zien

Mijn favoriet gaat op zoek naar culturele aankopen. Deze week: een foto

56 x 84 cm. Fine art print met satijncoating, vervaardigd op bubond. Oplage: vijf Satijn Panyigay

‘Mijn eerste passie ligt bij schilderkunst uit de 17de eeuw, in mijn ogen ligt daar het fundament voor een groot deel van de westerse kunst. Rembrandt, waar ik op ben afgestudeerd, was revolutionair: in zijn omgang met materiaal, in het tonen van emoties, in zijn focus op sleutelmomenten. Dat werkt nog altijd door.

„Thuis heb ik twee afbeeldingen van oude kunst hangen, allebei in mijn slaapkamer: La grande baigneuse van Ingres en werk van een Italiaanse Renaissancekunstenaar. Dat zijn ingelijste posters natuurlijk, als ik daarnaar kijk gaat het me om de herinnering aan toen ik ze echt zag: het gevoel dat ik erbij had, de indruk van de textuur. Maar dat ik ben gespecialiseerd in oude kunst, wil niet zeggen dat ik moderne kunst links laat liggen. Ik ga elke week naar galeries en musea, ben mede-oprichter van een kunstblog, De Kunstmeisjes, en bezoek regelmatig beurzen. Ook ben ik begonnen aan een verzameling hedendaagse kunst – maar die is nog bescheiden.

„Dit werk zag ik voor het eerst online. Je ziet een lege lichtbak in een metrostation, de reclameposters zijn eruit gehaald. Satijn Panyigay, de kunstenares, is half Nederlands, half Hongaars. Het metrostation is in Boedapest.

„Ik vond de foto meteen prachtig: het contrast tussen licht en donker, dat mijn oude-meestershart aansprak, hoe je oog meteen naar het midden wordt getrokken, het lijnenspel van horizontalen en verticalen. En zodra je blik een beetje aan het donker gewend is, vallen je ineens allerlei details op. Ik was gevraagd er iets over te schrijven voor een online-kunstplatform. Daarna kreeg ik een berichtje van de kunstenares: ze herkende zich in wat ik had geschreven. We spraken af en het werk kreeg toen nog meer betekenis voor me, zodat ik besloot het te kopen.

„Ik kijk er elke dag even naar. Afhankelijk van hoe het licht valt zie je er meer of minder op, dat is de mysterieuze kant van het werk. Maar vooral spreekt de leegte in het midden me aan: daardoor kun je er steeds iets anders in zien. Dat zet je ook aan het denken: wat vind ik nou echt belangrijk? Ik leid een druk leven en dit werk maakt dat ik telkens even stilsta bij wat ik aan het doen ben.”

Ook een favoriet kunstwerk? Mail naar mijnfavoriet@nrc.nl