Recensie

Schitterende zoektocht naar ‘gewone’ Fransen

Documentaire

De 89-jarige Agnès Varda, de ‘grootmoeder van de nouvelle vague’, maakte een verbluffende roadmovie samen met fotograaf JR waarin ze ‘gewone Fransen’ fotograferen.

Regisseur Agnès Varda en fotograaf JR reizen door Frankrijk in Visages Villages.

Met haar 89 jaar is de Franse filmmaker Agnès Varda niet alleen de ‘grootmoeder van de nouvelle vague’, maar ook de peetmoeder van de hele hedendaagse cinema. Iedereen is schatplichtig aan haar, maar ze is een jong katje dat zich niet vangen laat. Veel te laat natuurlijk werd ze vorige maand als eerste vrouwelijke regisseur met een ere-Oscar onderscheiden.

Haar meest recente documentaire roadmovie Visages Villages, waarvoor ze vanwege slechter wordende ogen voor het eerst met een coregisseur werkte, de 33-jarige hipsterfotograaf JR, oftewel de ‘Banksy van de straatfotografie’, won dit jaar in Cannes de prijs voor beste documentaire, maar werd schandalig genoeg niet voor de hoofdcompetitie geselecteerd. Dat komt vast doordat haar werk niet luidruchtig en macho is. Maar op andere manieren rijker, lichtvoetiger, ernstiger, menselijker, blikverruimender en onderhoudender dan menig film.

In een als fototoestel vermomd en als printstudio ingericht busje gaan Varda en JR op zoek naar ‘gewone’ Fransen. Niet uit nostalgie, maar uit engagement. Beide makers zijn politiek in hun werk: ze geven op een humane, sociale en inclusieve manier een gezicht aan het marginale. Hun werk wordt vooral getekend door artistieke guerrillatactieken. Varda is verantwoordelijk voor de kleine filmische portretjes van iedereen die hun weg kruist; JR voor de levensgrote zwart-witfoto’s die ze ter plekke uitprinten en op billboardformaat op huizen en muren plakken. Eens in de zoveel tijd wordt er een film gemaakt die je ogen kust. Visages Villages is zo’n film.