‘Ik was een steenrijke student’

Johannes Verwoerd (32) is zelfstandig artdirector en typograaf. Vanuit zijn praktijk Johannes Verwoerd Studio ontwikkelt hij designprojecten in de culturele wereld. Samen met zijn vriendin en zoon woont hij in Amsterdam.

IN

‘In de creatieve sector hoor ik de termen winst en bedrijf maar zelden. Het gaat altijd over passie, en dat vind ik toch wel raar. De combinatie van creativiteit en commercie lijkt men doodeng te vinden, maar die angst is ongegrond. Mensen presteren beter in een situatie van financiële stabiliteit, dat is voor creatieven niet anders. Ik benader mijn creativiteit daarom wél als een bedrijf.

„Ik betaal mezelf elke maand hetzelfde salaris uit. De rest van wat ik verdien, of dat nu veel of weinig is, blijft in mijn bedrijf. Dat geeft me de mogelijkheid dicht bij mijn eigen ideeën te blijven en soms te kiezen voor het experiment. Momenteel werk ik aan een bewegende poster voor het Centraal Museum in Utrecht. Een ander project waar ik mee bezig ben is een tentoonstelling in het Fries Museum, die volgend jaar opent.

„Het komt bijna niet meer voor dat ik benaderd word voor opdrachten die me helemaal niet liggen, maar dat is natuurlijk niet altijd zo geweest. In mijn academietijd werkte ik in de vakanties voor verschillende ontwerp- en reclamebureaus. Ik maakte logo’s voor de Burger King en stickers voor Fiat. Ik was een steenrijke student. Op den duur moet je wel kiezen voor wat je echt wil doen. Dat is zeker niet altijd makkelijk, maar sinds een paar jaar werkt dat gelukkig wel voor mij. Ik werk nu uitsluitend in de culturele wereld, en daar ligt toevallig ook mijn hart. Dat zie ik als een groot geluk.”

UIT

‘Voorheen was onze grootste kostenpost de feesten en partijen waar we regelmatig heen gingen. Mijn vriendin en ik gingen al snel twee of drie keer per week uit eten en ook al was dat niet altijd duur, het tikt toch aan als je dat zo vaak doet. Maar sinds onze zoon in oktober is geboren, eten we veel minder buiten de deur en kook ik vaak als ik thuiskom. Het gaat nu om meer kwaliteit. We gaan minder weg, maar als we thuis een wijntje drinken is die duurder dan voorheen.

„Ik vind het belangrijk om te sporten, dus daar bezuinig ik niet op. In de zomer ga ik eropuit met mijn racefiets en in de winter schaats ik. Laatst heb ik daarvoor goede schaatsen gekocht, die kostten 200 euro. Eigenlijk had ik verwacht dat ik er meer geld aan kwijt zou zijn, maar ik kwam dit paar tweedehands tegen en het was precies wat ik zocht.

„Een andere kostenpost is het zeiljacht dat ik samen met mijn vader heb. Alleen al aan liggeld en reparaties betaal je zo 200 euro per maand. Maar we delen de kosten en mijn vader is scheepstimmerman geweest, dus veel klussen doen we gewoon zelf. Dat scheelt geld. Toen de bodem lekdicht gemaakt moest worden heeft mijn broertje dat met een groep vrienden gedaan. In ruil daarvoor varen die vrienden zomers mee als we over de grachten gaan. Dan wordt de boot een varend café, eten we pizza en zwemmen we in het IJ.”