Cultuur

Interview

Interview

Navarro String Quartet

Foto Sussie Ahlburg

‘Beethoven en Schubert schreven hun diepste werken voor een strijkkwartet’

Interview Navarra String Quartet

Het Navarra Quartet ontving zaterdag de Kersjesprijs 2017. Hoewel half Nederlands is het strijkkwartet hier amper bekend. Daar wil Navarra snel verandering in brengen, met Weesp als uitvalsbasis.

Dat het Nederlands-Britse Navarra String Quartet aan de weg timmert is een understatement: ze bestaan al vijftien jaar, sleepten internationale prijzen in de wacht en treden over de hele wereld op. Alleen zijn ze in Nederland nog nauwelijks bekend. Zaterdag kreeg Navarra in het Amsterdamse Concertgebouw de Kersjesprijs 2017 ter waarde van 50.000 euro uitgereikt voor hun „intens en poëtisch spel met een uitzonderlijk breed spectrum aan kleuren en dynamiek”, aldus het juryrapport.

„We zijn opgericht in Engeland”, vertelt violiste Marije Ploemacher-Johnston, een van de twee Nederlandse dames in Navarra. Ze studeerden in Manchester, waar de vermaarde pedagoog Chris Rowland hen op de allereerste lesdag bij elkaar zette – dat had hij scherp gezien. Simone van der Giessen, die aanvankelijk viool studeerde, legt zich sinds die dag toe op de altviool. „Chris was enorm gepassioneerd en kon dat overbrengen. Hij opende voor ons de verbijsterende wereld van het strijkkwartet”, zegt Van der Giessen.

In het begin telde de bezetting trouwens „twee andere jongens”, merkt cellist Brian O’Kane op. Zelf trad hij zes jaar geleden toe. Primarius Magnus Johnston is er sinds acht jaar bij en vertelt dat Navarra deel uitmaakte van een ‘golf’ van fulltime strijkkwartetten die in die jaren in het Verenigd Koninkrijk ontstonden, dankzij inspirerende leraren als Rowland.

Waarom leggen vier getalenteerde musici zich volledig toe op het strijkkwartet? De sleutel ligt in het repertoire, zegt O’Kane: „Er is een reden dat muziekgoden als Beethoven en Schubert hun diepste werken juist voor strijkkwartet hebben geschreven.”

„En als je het muzikaal goed met elkaar kunt vinden, biedt het ook enorme vrijheid om je als individu uit te drukken”, zegt Van der Giessen.

Een strijkkwartet is een huwelijk tussen vier partners – natuurlijk geeft dat wel eens frictie. Bovendien zijn violisten Ploemacher en Johnston ook nog eens echt getrouwd. Hoe bevalt dat de andere twee? „Eerlijk antwoord geven”, roept Johnston. „Ze verdienen een medaille!” Van der Giessen en O’Kane denken juist dat het moeilijker is voor het echtpaar, dat zelfs in hun schaarse vrije tijd het kwartet niet helemaal kan verlaten.

Nee, het is niet altijd makkelijk. Maar uiteindelijk, zegt Johnston, is dit ‘fulfilment in life’: „Er zijn altijd downs in het leven, maar dit is een roeping, en op de beste momenten, wanneer je speelt voor een betrokken publiek, is er niets mooiers.”

De Kersjesprijs is voor Navarra een extra motivatie om hun carrière aan deze zijde van het Kanaal een boost te geven. Daarnaast willen ze met het prijzengeld een lang gekoesterde droom in vervulling laten gaan: het vierde en vijfde strijkkwartet van Pēteris Vasks opnemen. Voor hun cd met Vasks’ eerste drie kwartetten uit 2010 werkten ze intensief samen met de componist en ontvingen ze jubelende kritieken. „Vasks is heel belangrijk voor ons. We spelen inmiddels in een andere bezetting en willen die relatie bestendigen”, zegt Ploemacher.

Op één plek in Nederland is Navarra trouwens al wereldberoemd: al vijf jaar organiseren ze hun eigen kamermuziekfestival in Weesp, waar Van der Giessen vandaan komt. Daar spelen ze met muzikale vrienden in de Van Houtenkerk. „We willen meer in Nederland gaan doen en Weesp is onze uitvalsbasis”, zegt Van der Giessen. „Het stadje heeft ons omarmd. Het voelt als thuis”, zegt O’Kane. De eerstvolgende keer dat Navarra in Nederland speelt, zal zijn tijdens de vijfde editie van hun festival, in april 2018.