Recensie

Met Yellow Eyes naar een andere tijd en plaats

Dat de Amerikaanse metalband Yellow Eyes veldopnames uit Siberië gebruikt om hun toch al bij vlagen pastorale black metal extra diepte te geven, is niet zo opzienbarend. Bands gebruiken wel vaker sfeervolle invloeden van buiten om het metaal wat zachter te maken. Alleen is dat vaak een goedkope fokloresaus om iets van eigen identiteit te veinzen.

Op dit vierde album van de band uit Brooklyn, Immersion Trench Reverie, gebruiken de bescheiden broers Will en Sam Karstad hun opnames als een volwaardig en onmisbaar element. Binnen de dichte, bedwelmende mist van gruizige huilzang, roffelende drums en snijdende gitaren die ze optrekken - opgenomen in een afgelegen hut in de bossen van Connecticut - broeien warme melodieën. Op die golven helpen de opnames van kerkbellen, herderlijk gezang, knisperend vuur, klankschalen en zoemende insecten je te transporteren naar een andere tijd en plaats. Zo natuurlijk en geruststellend haken riffs en atmosfeer in elkaar, dat je bijna vergeet dat je naar bloedverziekend harde metal aan het luisteren was.

Live: 19 april, Roadburn, Tilburg.