Recensie

Geslaagd album, ook al maakt technobaron Dave Clarke niet echt techno

Na een pauze van veertien jaar is er een derde album van dj Dave Clarke, waarinop je de regenachtige de post punk, wave en industrial uit zijn thuisland terughoort. De drums dreinen en de zangpartijen klinken vervormd, fluisterend en beklemmend. Voormalig The Screaming Trees- en Queens of the Stone Age-lid Mark Lanegan zingt op twee nummers, waaronder Charcoal Eyes die als de rockversie van een dj-Hell plaat klinkt, met sissende snares en een blikkerige politiemannenstem die ‘Open up now!’ gromt.

Andere samenwerkingen die de technobaron aanging met onder meer Louisahhh en Gazelle Twin resulteren in aangenaam mistig dreigende liedjes zoals ‘Is Vic There?’, een cover van de klassieker van Department S. Het wervelende ‘Plasmatic’ met een kick die door beton heengaat is een geweldige dansvloervuller, maar het gros van de nummers hoort eerder thuis in het hokje wave, EBM of angstige rock. Techno is ‘The Desecration of Desire’ bepaald niet, maar als album is het buitengewoon coherent en geslaagd.