Recensie

Broederliefde rapt rauw, dansbaar en sympathiek

Broederliefde, vijf rappers uit Spangen met een achtergrond in Curaçao, Dominicaanse Republiek en Kaapverdië, kregen het land aan hun voeten met hun vriendelijke teksten en tropische ritmes. Bij Broederliefde leer je om ‘je hart schoon te houden’ en niet teveel aan materiële zaken te hechten - sympathiek vergeleken met het opsnijden over hun bankrekening door collega’s als Boef en Lil’ Kleine.

De meeste liedjes op het nieuwe album We Moeten Door combineren een ruige rapstijl met mooi gevarieerd aanbod aan ritmes. De kloppende en klepperende drums worden doorweven met plagerige keyboard-deuntjes en rake koortjes, in een afwisselende melodie. Hier en daar ligt het auto-tune-effect als een synthetisch glazuur over de arrangementen, maar het wordt gelukkig spaarzaam toegepast. ‘Mi No Dansi’ klinkt als een mogelijke opvolger van monsterhit ‘Jungle’. En met het introspectieve ‘Keskiednis’, een persoonlijk ‘Steen’ en het geheimzinnige ‘#JM’ (‘Jezus Man’), met zijn angstaanjagend boze intro, heeft Broederliefde een rauwe maar dansbare rapstijl ontwikkeld.

    • Hester Carvalho