Recensie

Terug naar de Limburgse mijnstreek met mooie, emotionele uitschieters

In ‘Ich bau dir ein Schloss’ door Toneelgroep Maastricht keert actrice Mieneke Bakker terug naar haar geboortegrond bij Kerkrade om als architecte met nieuwbouw „de hemel te raken”. Cafébazin Bettina weigert te vertrekken.

Actrice Mieneke Bakker vertolkt de rol van architecte in Ich bau dir ein Schloss. Foto Bjorn Frins

Een Rotterdamse architecte keert terug naar haar geboortegrond, de Oostelijke Mijnstreek bij Kerkrade. Ze heeft opdracht de krimp uit het gebied te verjagen en met nieuwbouw „de hemel te raken”. Ondertussen luistert ze, uit heimwee, naar charmezanger Heintje en zijn lied Ich bau dir ein Schloss.

Actrice Mieneke Bakker vertolkt de rol van architecte in Ich bau dir…, het stuk dat ze samen met journalist Wiel Beijer schreef. In een kille entourage van harde tl-verlichting en plastic stoelen droomt ze hardop over de bloei die ze het teloorgegane dorp Spekholzerheide wil bieden. Tegen de wanden zijn schetsen van hoogbouw te zien. Maar het verleden achtervolgt haar. Met mooie, emotionele uitschieters verhaalt ze over de lotgevallen van een protestants meisje in het katholieke zuiden. Plots verandert Bakker van plek op de speelvloer, ze herschikt haar imposante haardos en dan is zij cafébazin Bettina. Van de ene seconde op de andere is haar tongval rad Zuid-Limburgs. Bettina gruwt van de nieuwe plannen en ze weigert haar café te verkopen, al lokt het kapitaal. Het is haar angst zonder klandizie verder te leven en zonder de groteske verhalen die ze achter de toog hoort. Bakker wisselt de beide rollen in hoog tempo af. Ze laat de eenzaamheid van de architecte zien die is vertrokken en ook van de cafébazin die blijft. Dat geeft een ontroerende spanning, die vooral de pijn duidelijk maakt waarmee iemand het verleden achterlaat.

    • Kester Freriks