Moet Akzo rekenen op nieuw offensief uit de VS?

Deze rubriek belicht elke maandag de ontwikkelingen op de beurs. Dit keer: AkzoNobel.

Foto Bart Maat/ANP

Het had een onneembare vesting moeten worden tegen vijandige overnames. Maar de fusie waar AkzoNobel zo op hoopte komt er niet. Het Nederlandse verf- en chemieconcern was sinds eind oktober in gesprek met branchegenoot Axalta over het bundelen van de krachten. Dinsdagavond maakte Akzo bekend dat die onderhandelingen zijn mislukt.

Kenners noemden de plannen destijds een ‘gifpil’, die belager PPG ervan moest weerhouden een nieuw, vijandig bod uit te brengen op het Amsterdamse verfbedrijf. Door samen te gaan met Axalta zou een combinatie ontstaan die te groot was om in één hap op te slokken. Ook vanuit concurrentieoogpunt zou een dergelijk fusiebedrijf onaantrekkelijk zijn voor PPG, dachten ze.

Al bij de aankondiging was er veel scepsis over de fusieplannen: Ging Akzo niet veel te veel betalen voor Axalta?

Nu die poison pill voorlopig van de baan is, rijst de vraag wat Akzo de komende tijd staat te wachten. Sinds deze zomer was het bedrijf in relatieve veiligheid nadat PPG in juni zijn bod terugtrok en volgens de Nederlandse beursregels dan zes maanden geen nieuwe overnamepoging mag doen. Maar wat als die periode vrijdag afloopt? Volgt dan een nieuwe offensief vanuit de Verenigde Staten?

Weinig opties

Analist Stijn Demeester van ING acht die kans best aanwezig. Hij wijst erop dat Axalta direct na de afwijzing in onderhandeling ging met het Japanse Nippon Paint. En vorig jaar kocht het Amerikaanse Sherwin-Williams al zijn landgenoot Valspar. Het is, kortom, overnametijd op de mondiale verfmarkt, stelt Demeester.

Volgens de analist zijn AkzoNobel en zijn concurrenten actief in een vakgebied dat niet veel meer groeit. Simpelweg proberen nóg meer verf te verkopen, is om die reden een weinig zinvolle strategie, meent hij. „Als je vandaag de dag nog wilt groeien, dan kan dat eigenlijk alleen nog door een grote overname.”

Demeester noemt het de „nood om te consolideren” en ziet dat alle mondiale spelers die druk voelen. Het probleem is alleen: het aantal overnames waarmee een bedrijf zoals Akzo het verschil kan maken neemt af. „Axalta lijkt nu te zijn weggesnoept. Dus de opties voor PPG nemen af. En voor Akzo ook.”

‘PPG heeft alle tijd’

Zijn collega van de Belgische zakenbank Degroof Petercam, Nathalie Debruyne, ziet dat anders. Ze wijst op uitspraken die PPG-topman Michael McGarry vorige maand deed. In een gesprek met analisten zei de Amerikaan toen dat zijn bedrijf inmiddels was verder gegaan. „We worden niet betaald om af te wachten”, tekende het FD destijds uit zijn mond op.

Een nieuwe aanval lijkt daardoor onwaarschijnlijk, stelt Debruyne. Toch ziet de analist beide bedrijven alsnog wel samen eindigen, maar dan op initiatief van Akzo zelf. Het chemiebedrijf heeft zijn aandeelhouders, waaronder het activistische Elliott, de komende jaren grote prestaties beloofd. „Als over twee jaar zou blijken dat ze die toch niet gaan halen, is de kans groot dat Elliott zegt: nu moeten jullie toch eens luisteren en constructief gaan praten met PPG.”

Dat Elliott zich mengt in de overnamestrijd bij Akzo is geen incident. Ook andere bedrijven in Nederland hebben te maken met activistische beleggers.

ING-analist Demeester hecht minder waarde aan de woorden van topman McGarry en denkt dat de kans nog steeds bestaat dat PPG een nieuwe poging waagt. „Wat moet hij dan? Zeggen dat hij nog steeds interesse heeft? Dat lijkt me geen goeie strategie, want dan drijf je de prijs van een bedrijf alleen maar op. Vanlancker (de bestuursvoorzitter van Akzo, red.) zei ook dat hij zich alleen op kleine overnames zou richten. En een week later was hij in gesprek met Axalta. Zoiets hoor je als topman te zeggen.”

Toch zal het volgens Demeester niet zo zijn dat PPG op 1 december, na het verstrijken van de deadline, meteen op Akzo duikt. „PPG kan gerust nog even wachten: voor hen is er de laatste tijd in principe weinig aan de situatie veranderd. ”

    • Joost Pijpker