De opleving van een noeste Feyenoorder

Eredivisie

Verdediger Sven van Beek liep een toptransfer mis, raakte zwaar geblesseerd én speelde niet in het jaar van de titel. Nu is hij terug.

Feyenoord-verdediger Sven van Beek (links) in duel met FC Groningen-spits Tom van Weert. Feyenoord won met 2-0, de eerste eredivisiezege sinds 1 oktober. Foto ANP Pro Shots

Sven van Beek leunt op twee krukken in een dampende Kuip, zondag 14 mei. Kampioenssjaal om zijn nek, met overslaande stem tegen de verslaggever van Feyenoord TV: „Ik heb er geen woorden voor, alleen jammer dat ik er zelf niet iets aan heb kunnen doen. Beetje dubbel gevoel. Maar kijk, volgend jaar Champions League, wat wil je nog meer, dan hoop ik dat ik fit ben.”

Het is de kwelling van een speler die zwaar geblesseerd raakt in een succesjaar. Van Beek – kind van de club, opgeleid op Varkenoord – speelde geen minuut in het kampioensseizoen door een slepende blessure aan zijn linkervoet. Van Beek (23): „Aan de ene kant vind ik het [kampioenschap] mooi voor de club, voor het team. Alleen voor mij persoonlijk is het natuurlijk kut dat ik het niet van dichtbij heb mee kunnen maken.”

Hij vertelt het zaterdagavond na de 2-0 zege van Feyenoord bij FC Groningen. Hij is terug, de noeste centrale verdediger. „Ik heb lang genoeg langs de zijlijn gezeten.” Vanuit het uitvak wordt zijn naam gezongen.

Het is zijn derde duel in acht dagen. Dinsdag hield hij Manchester City-spits Sergio Agüero van scoren af. Met Van Beek heeft Feyenoord achterin weer wat meer smoel en houvast. Hij speelt sterk, zit bijna overal tussen met zijn lange benen, bewaart de rust, verzorgt de opbouw, neemt de leiding in een verdediging die eerder in het seizoen zo wankelde met Kevin Diks in het centrum.

Grote teen

Zijn blessure was lang een mysterie. Juli 2016 ging het mis in een oefenduel tegen amateurs. Een botje in zijn grote teen brak en genas niet door verschillende complicaties. Van Beek: „Ik ging elke keer een (medische) procedure tegemoet en kreeg elke keer weer een tegenslag. Ik wist nooit precies waar ik stond.”

April dit jaar is hij geopereerd, een stukje bot wordt weggehaald. Het pakt goed uit. Hij revalideert niet op de club, hij wil niet geconfronteerd worden met teamgenoten die „buiten heel veel plezier hebben met de bal” vertelde hij in een reportage van voetbalplatform FC Afkicken. Te pijnlijk.

Eenzaam en uitzichtloos is zijn situatie soms. Van Beek: „Het moment dat ik het diepste heb gezeten was toen ik niet wist wat er precies met mij aan de hand was. Je gaat van dokter naar dokter, maar uiteindelijk krijg je steeds geen antwoord. Natuurlijk denk je wel eens: komt het ooit nog goed?”

Eind september maakt hij na bijna anderhalf jaar zijn rentree, uit bij Napoli. Hij staat na afloop in de spelonken van Stadio San Paolo en spreekt van een „jongensdroom” die uitkomt – het spelen van Champions League. Wedstrijdritme in een lager team kon hij niet opdoen omdat de club ervoor kiest het tweede elftal niet in de zogeheten voetbalpiramide in te laten stromen, waardoor de reserves in een gesloten competitie spelen met een beperkt aantal duels – tot dit weekend speelde Feyenoord er vier.

Na zijn rentree volgt een nieuwe blessure, aan zijn heup, waardoor hij de Klassieker mist. Pech is nooit ver weg bij Van Beek. Januari 2016 is hij dicht bij een transfer naar AS Monaco, maar daar wordt op het laatste moment een streep door gezet omdat hij ten onder gaat tegen de ontketende Vincent Janssen in het duel bij AZ (4-2). De top van Monaco ziet op de tribune dat Van Beek wordt gewisseld. „Dan stort toch even je wereld in”, zei hij vorig jaar tegen magazine Voetbal Inside. „Dan is het voetbal keihard. Ik hoorde van Monaco: ‘Het gaat niet meer door’.”

Eigen doelpunten, bijtende kritiek, blessures – makkelijk heeft Van Beek het niet gehad. Zijn jonge loopbaan kent een zekere tragiek. Vroeger, op Varkenoord, was hij nooit het grootste talent. Andere jeugdspelers, zoals Karim Rekik en Nathan Aké, hadden meer potentie dan hij. In de B2 moest Van Beek zelfs een jaar overdoen. Hij mocht niet mee met zijn leeftijdsgenoten naar de B1.

Mooie transfers

Afgelopen zomer zag hij generatiegenoten Terence Kongolo en Rick Karsdorp mooie transfers maken, naar respectievelijk Monaco en AS Roma. Net nu Van Beek terug is, zit Feyenoord in een slechte periode – de zege op Groningen is de eerste in de eredivisie sinds 1 oktober.

Hij vormt momenteel een van de weinige positieve verhalen die te vertellen zijn rond de club. „Deze week heeft hij drie duels op een heel hoog niveau gespeeld”, zegt coach Giovanni van Bronckhorst. „Ik ben heel blij voor Sven dat hij een hele donkere periode nu afsluit.”