Brieven

Medicijnkosten

Medicijnkosten zijn hoog omdat ook de parkeerkaart verdisconteerd wordt

Illustratie Cyprian Koscielniak

Met prima speurwerk liet NRC zien hoe de lobby van de farmaceutische industrie werkt (De keiharde lobby voor een extreem duur medicijn, 18/10): met ‘halve cijfers’, door beïnvloeding via artsen en patiëntenverenigingen en onder versluiering van hun eigen positie in de prijsstelling van dure geneesmiddelen. De Kamerleden hebben hun huiswerk niet goed gedaan. Geen enkel Kamerlid vroeg in de hoorzitting op 2 oktober over dure geneesmiddelen aan de vertegenwoordigers van Big Pharma hoe ze de prijs precies vaststellen.

Het gaat daar bij allang niet meer over rekensommen als ‘omzet minus kosten is winst’, zoals we deze week in een artikel in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde kunnen lezen. Om te laten zien dat Orkambi ‘kosteneffectief’ is, maakte Vertex gebruik van zogenaamde Value Based Pricing. In het meest uitgebreide maar ook meest discutabele model daarvan berekenen fabrikanten niet alleen wat een geneesmiddel bespaart aan zorgkosten, maar rekenen ze virtuele maatschappelijke winst zoals minder verzuim mee. Vertex rekende zelfs de besparing op parkeerkosten van drie euro per polikliniekbezoek mee.

Het klinische onderzoek over Orkambi gaat over de longfunctie en een beetje over kwaliteit van leven, maar niet over maatschappelijke effecten. Alle andere aannames zijn boterzacht. Oorspronkelijk berekende Vertex dat Orkambi 400.000 euro per Qualy (kwalitatief gewonnen levensjaar) kon kosten – vijf keer zoveel als het Nederlandse maximum – onder het motto: als je hoog inzet kun je flink zakken. Dat deed Vertex ook, maar het haalt straks toch een zeer hoog bedrag per patiënt op. Met onkosten heeft dat bedrag niets te maken. Wel met onderhandelen.


adjuncthoofdredacteur Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde,
en
onderzoeksjournalisten

Kiesrechtviering

Geschiedenis

„Wij kunnen de geschiedenis slechts herdenken zoals zij is verlopen, niet zoals het had moeten gaan”, schrijven Rudy Andeweg en Monique Leyenaar in hun bijdrage (De annulering van de kiesrechtherdenking is een foute zaak, 21/10). Dat klopt. We kunnen in 2017 dus niet feestvieren, maar alleen beschaamd vaststellen dat vanaf 1917 weliswaar alle mannen mochten stemmen, maar dat ondanks de grondwetswijziging álle vrouwen bleven uitgesloten. Van algemeen kiesrecht was dus geen sprake. Vanaf 1873 was strijd gevoerd met demonstraties en petities om mannen en vrouwen gelijk te behandelen en op dezelfde voet kiesrecht te geven. Tevergeefs.

1917 was het jaar van de bitterste teleurstelling en grootste vernedering van vrouwen die de voorvechters van het algemeen kiesrecht (voor mannen én vrouwen) toen te verwerken kregen. Dát is het enige wat we op 12 december 2017 kunnen herdenken.

Wie herschrijft nu de geschiedenis? Kamervoorzitter Arib die algemeen kiesrecht pas erkent als alle mannen én vrouwen hun actief en passief kiesrecht daadwerkelijk kunnen uitoefenen [vanaf 1919]? Of Andeweg en Leyenaar die het voldoende vinden als grondwettelijke belemmeringen zijn opgeheven, ook al sluit de Kieswet álle vrouwen uitdrukkelijk van het actief kiesrecht uit?

Nieuwe Koude Oorlog

Een belangrijkere strijd

De strijd rond Zwarte Piet doet ons vergeten dat een veel belangrijker strijd onze actie verdient. Dat betreft de hernieuwde koude oorlog van de NAVO en de Europese Unie met Rusland, een gevaarlijk en kostbaar conflict. Dat nu weer ruim een miljard euro voor Defensie wordt gevraagd is maar deel bedoeld voor terrorismebestrijding en vredesmissies , maar vooral voor gevechtskracht tegen Rusland. We kunnen dat geld effectiever besteden. Eén nieuwe straaljager kost 100 miljoen. Zouden we zo’n bedrag niet kunnen uitgeven aan culturele uitwisselingen met onze mede Europeanen, de Russen? We moeten langs verschillende vreedzame wegen meer moeite doen om voor onze geschillen compromissen te vinden.

NRC-Ombudsman Sjoerd de Jong is volgende week terug van vakantie.



    • Carien Evenhuis
    • Marcel Metze
    • A.J.H. Gietelink
    • Daan Marselis
    • Joost Zaat