Column

Werkdruk

Marcel

De avond ervoor zag ik Jan Struijs, voorzitter van de Nederlandse Politiebond, zich aan tafel bij Pauw nog in allerlei bochten wringen over de schandalige afhandeling van een aangifte van aanranding in Hoorn. Hij wilde niets goedpraten, maar deed tussen alle excuses door toch zijn best. De onmenselijke werkdruk, de onderbezetting, de bureaucratie, ja dan kan er weleens een niet goed te praten incident doorheen glippen.

Juist als je denkt dat onze agenten het toch wel heel zwaar hebben, gebeurt er dan weer iets dat mijn beeld van de gemiddelde agent weer op z’n kop zet.

De politie Arnhem-Noord plaatste een foto op Facebook van negen als Zwarte Piet geschminkte agenten bij een politieauto.

Rijmpje ernaast.

‘Vandaag zijn wij bewapend met pepernoten, wees dus lief anders krijg je op je kloten. Bij verdachte situaties bel 1-1-2, dan nemen wij misschien wel een cadeautje mee.’

Gek geworden van de werkdruk, dacht ik. Geen tijd om het nieuws te volgen, geen benul van wat er buiten het bureau allemaal speelt.

Ophef natuurlijk.

De gewraakte foto werd meteen verwijderd en het korps Arnhem-Noord kwam met een persverklaring, ‘Een duidelijk statement’, in Arnhem zeggen ze het er graag even bij wanneer ze duidelijk zijn.

‘Iedereen moet op de politie kunnen rekenen: voorstanders en tegenstanders van Zwarte Piet en mensen die hier geen mening over hebben of willen hebben.’

Duidelijk: ze waren onpartijdig, want politie; het rijmpje was ‘te ruig van toon’ en – mijn favoriet – er waren die middag ook twee Blauwe Pieten (zwaailichtpieten) bij, maar die stonden helaas niet op de foto omdat ze even ergens anders nodig waren toen de fotograaf er was.

Weer die werkdruk.

Was het hele korps eindelijk geschminkt en klaar voor een leuke middag, was er weer iets aan de hand in de samenleving, een aangifte of zo.

„Gaan jullie maar”, zeiden ze tegen de Blauwe Pieten.

Ze discrimineren niet in Arnhem, ik kom daar zelf vandaan dus ik kan het weten, maar het is wel zo dat buitenbeentjes het daar gemiddeld zwaarder hebben dan elders. Bij de politie in Arnhem schminken ze je blauw en sturen ze je daarna naar een melding in de binnenstad, terwijl de rest alvast met elkaar op de foto gaat.

Bij het schoolvoetbalteam vielen de grootste sukkeltjes ook altijd spontaan van de foto, dan leek het later alsof ze nooit hadden bestaan.

Van die praktijken hebben ze nu spijt bij de politie in Arnhem-Noord, maar dat het kan gebeuren is logisch: de werkdruk is er enorm hoog.

heeft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.