De keuze was: stoppen of terugkeren als uitzendkracht

Het had alle schijn van een schijnconstructie, maar was het dat ook? Deze week in de rubriek economie & recht: arbeidsrecht.

Foto Getty Images

Het had alle schijn van een schijnconstructie. Omdat zijn baas hem na drie tijdelijke contracten niet voor onbepaalde tijd in dienst wilde nemen, had zij hem voor de keuze gesteld: volledig stoppen of stoppen en terugkomen als uitzendkracht. De man koos voor het laatste. In de praktijk veranderde er weinig. Hij deed hetzelfde werk, onder dezelfde voorwaarden, voor dezelfde baas. Alleen nu in dienst van het uitzendbureau. Maar zijn kwetsbare positie werd pijnlijk duidelijk toen hij door een auto-ongeluk niet meer kon werken. Het contract werd drie maanden later door het uitzendbureau beëindigd.

Voor de rechtbank Zeeland-West-Brabant stelde de man dat hij al die tijd feitelijk in dienst was gebleven bij zijn werkgever en dat er een overeenkomst voor onbepaalde tijd was ontstaan. De werkgever wees erop dat de man bewust had gekozen voor de constructie en de bijbehorende arbeidsvoorwaarden. Hij had er zelfs nog vragen over gesteld.

De kantonrechter oordeelt dat aan de eisen voor een uitzendovereenkomst is voldaan. Dat de werkgever zelf de functioneringsgesprekken en verzuimbegeleiding regelde, is niet genoeg om uit te gaan van een schijnconstructie. Belangrijker is dat alle partijen wisten hoe het arbeidscontract geregeld was en waarom. Er is dan ook geen sprake van een overeenkomst voor onbepaalde tijd.

Uitspraak: ECLI:NL:RBZWB:2017:6294

    • Nelleke Koops