‘Ik had Mladic wel een hogere straf toegewenst’

Reacties op vonnis

Oud-Dutchbatters zijn ‘superblij’, net als de destijds betrokken politici. Maxime Verhagen: „Zonder ons was hij nooit uitgeleverd.”

„Ik barst van de adrenaline op dit moment”, zegt Johan de Jonge (43) na de uitspraak woensdagmorgen tegen Ratko Mladic . „En met mij velen.” De Jonge was er als Dutchbatter bij toen het leger van Mladic Srebrenica binnenviel. Vlak daarvoor werd hij met zes collega’s gegijzeld en stond hij op een meter afstand van de Bosnisch-Servische bevelhebber. „Ik ben superblij met deze uitspraak.”

„Hogere straffen zijn er helaas niet”, zegt oud-Dutchbatter Paul Boomsma (45), die sinds kort weer in een cyclus PTSS-therapiesessies zit als gevolg van Srebrenica. „Dat had ik hem wel toegewenst.”

De uitspraak voelt „dubbel”, zegt De Jonge, die nog bij Defensie werkt als transportplanner. „Ik hoop dat de uitspraak het leed verzacht voor met name de slachtoffers in Bosnië, de moeders van Srebrenica. En voor ons natuurlijk. Maar op zulke dagen komen ook de emoties weer omhoog en de beelden weer voorbij.”

„Alles komt terug. De geuren, het leed dat ik heb gezien”, zegt oud-Dutchbatter Anne Mulder (47), die nu voor de VVD in de Tweede Kamer zit. Is het niet lastig, zo’n dag met weer nieuws over het dossier, dat de media weer bellen? „Nee, praten helpt bij de verwerking”, zegt Mulder. „Maar ik merk wel dat het me raakt.”

Joris Voorhoeve, die tijdens de Balkanoorlog voor de VVD minister van Defensie was, noemt het vonnis de „bekroning” op de Nederlandse inzet om Mladic terecht te stellen, zei hij tegen het ANP. Oud-premier Wim Kok (PvdA), wiens kabinet in 2002 viel over de kwestie-Srebrenica, zei tegen het ANP de uitspraak „van grote betekenis” te vinden voor alle betrokkenen, vooral de nabestaanden van ‘Srebrenica’.

Niet ongestraft wegkomen

„Het moet duidelijk zijn dat iemand als Mladic niet zomaar ongestraft kan wegkomen”, reageert Maxime Verhagen (CDA) desgevraagd. Hij was minister van Buitenlandse Zaken toen de jacht op Mladic nog volop gaande was. De EU wilde de banden met Servië aanhalen en het land uitzicht bieden op een EU-lidmaatschap. Maar Verhagen was daar fel tegen zolang de door het Joegoslavië-tribunaal gezochte Mladic nog vrij rondliep. „Eerst moet Mladic op het vliegtuig naar Den Haag zitten”, was Verhagens standaardzin na weer een EU-overleg waarin hij zijn veto had uitgesproken over toenadering tot Servië.

De vergaderingen waren soms „buitengewoon onaangenaam”, zegt hij „Ik kreeg alleen steun van mijn Belgische collega. De 25 ministers van de andere EU-landen zaten alleen te bashen. Vooral mijn Finse collega haalde alles uit de kast om me eraan te herinneren dat ik door de pomp moest. Daar werd ik slechts halsstarriger van.”

Verhagen noemt zijn houding een van de „hoogtepunten” van zijn ministerschap. „Ik ben ervan overtuigd dat Mladic nooit was uitgeleverdals wij niet die positie hadden ingenomen.”