Recensie

John Snijders benadert als een zenmonnik Morton Feldmans klankveld

De Amerikaanse notenfluisteraar Morton Feldman ontpopte zich in zijn late werk tot de onbetwiste meester van de soft focus sound, het monochrome klankveld en het gestolde tijdsverloop. Toen collega Karlheinz Stockhausen hem vroeg wat zijn geheim was, luidde het antwoord: „Leave the sounds alone; don’t push them.”

Voor zijn opname van onder meer ‘Triadic Memories’ heeft pianist John Snijders die raad ter harte genomen. In het anderhalf uur durende stuk voor klavier solo laat hij de noten zonder opsmuk voor zich spreken, met een hypnotiserend resultaat.

Spelend uit Feldmans originele manuscript, benadert Snijders de muziek als een zenmonnik: met volle aandacht in het moment. Iedere episode is in zijn handen een volmaakt mozaïek van herhalende patronen en heiige kleuren, al verliest hij de grote lijn nooit uit het oog.

Feldman’s beruchte behandeling van het sustainpedaal (voortdurend half ingedrukt) stelt Snijders geenszins voor problemen. Uit de gonzende resonanties boetseert hij intrigerende dialogen van klank en weerklank.

    • Joep Christenhusz