Alles is politiek als het om de Molukse veteranen gaat

Eerherstel

Molukse veteranen waren met hun familie te gast bij defensie. Doel was het zoeken naar mogelijkheden om oud zeer eindelijk te verwerken.

Leo Reawaruw (57) staat in de Korporaal Van Oudheusdenkazerne in Hilversum voor de groep van hoogbejaarde Molukse veteranen en hun families. Het is een geweldige dag, zegt hij. En ook ontroerend. Met zijn organisatie Maluku4Maluku heeft Reawaruw een uitnodiging gekregen om straks te worden ontvangen door de Inspecteur-Generaal der Strijdmacht. Dat is voor het eerst op zo’n hoog niveau. „We gaan genieten van de erkenning en de waardering van de generaal”, zegt Reawaruw. En opgelet: „Dit is een militair dossier en geen politiek dossier. Dus niet praten over de RMS.” Dat wil zeggen: de Republiek der Zuid-Molukken

Iedereen hier weet dat zo gauw een Molukker in de buurt komt van Den Haag in het algemeen en van Defensie in het bijzonder het een politieke kwestie is. Maar iedereen kan ook best even doen of het niet zo is.

De pijnlijke geschiedenis van deze laatste Ambonese manschappen van het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL), dat na de Indonesische onafhankelijkheid in december 1949 werd ontbonden, staat alle aanwezigen in het geheugen gegrift. Hoe 4.000 militairen met hun gezinnen naar Nederland werden getransporteerd. Met de belofte dat het maar voor een paar maanden was.

In Nederland werd die belofte gebroken. Het verblijf was permanent. De mannen werden gedemobiliseerd, de families ondergebracht in kampen buiten de samenleving. Onder druk van de vakbonden mochten de Molukkers eerst niet werken. Velen bleven vasthouden aan de eis te worden teruggetransporteerd, naar hun eigen land. En weigerden Nederlander te worden. Zo werden ze statenloos omdat ze ook niet Indonesiër wilden blijven, wat zij automatisch waren geworden door de onafhankelijkheid.

De woede en frustratie culmineerde in de jaren zeventig in terreuracties door geradicaliseerde Molukse jongeren.

Binnen de Molukse gemeenschap heerst al langer ontevredenheid over hun RMS-regering-in-ballingschap. Die zou te weinig doen voor de belangen voor de Molukse gemeenschap.

Maluku4Maluku is drie jaar geleden in actie gekomen om in ieder geval wat financiële zaken voor elkaar te krijgen, zo betoogt Reawaruw dinsdag in de Van Oudheusdenkazerne. En de ontvangst door de Inspecteur-Generaal is volgens hem een eerste stap. Het draait allemaal nog steeds om achterstallige salarissen en ten onrechte niet uitgekeerde pensioenen. Tot slot zingt iedereen Hena masa waja, het oorsponkelijke strijdlied van de RMS.

    • Frank Vermeulen