Recensie

Oorlog als vrouwenzaak

Oorlogsdrama Philippe Van Leeuw, ook bekend als cameraman, maakte een indringend drama over de oorlog in Syrië, bezien vanuit vrouwelijk perspectief.

De oorlog is niet buiten de deur te houden in ‘Insyriated’.

Oorlog is een vrouwenzaak. Althans, als je het slagveld verlaat. Maar daar worden veel te weinig films over gemaakt. Cameraman Philippe Van Leeuw, bekend van zijn werk voor Bruno Dumont en Claire Simon, regisseert bij gelegenheid zelf ook films en hij maakt het zichzelf daarbij niet makkelijk. Zijn meest recente film Insyriated, die begin dit jaar op het filmfestival van Berlijn de publieksprijs won, nam hij om veiligheidsredenen op in Beiroet. Maar de film heeft de oorlog in Syrië als onderwerp.

Insyriated is conceptueel sterk, en blijft waarschijnlijk daardoor psychologisch archetypisch. Van Leeuw sloot zijn film op in een appartement in een buitenwijk in Damascus, dat aan alle kanten wordt belaagd door scherpschutters. Zijn camera cirkelt rond drie vrouwenlevens: vrouw des huizes Oum Yazan, die zich zorgen maakt over haar echtgenoot; buurvrouw Halima, die ’s avonds met man en kind het land wil verlaten; en huishoudster Delhani, die tussen haar taken door de stem van de rede vertegenwoordigt. Behalve een generatie- is het ook een klasse-schets.

Terwijl de dag vordert en hun situatie steeds claustrofobischer wordt door geheimen die ze niet met elkaar willen of kunnen delen, dringt de buitenwereld door de gebarricadeerde deuren om verkrachting en trauma achter te laten. Een leed dat zich ook niet zo makkelijk delen laat. Samen overleven op de vierkante meter, terwijl je om te overleven ook steeds meer op jezelf wordt teruggeworpen. Probeer daar voor het vallen van de avond maar eens uit te komen.

    • Dana Linssen