Recensie

David Lynch: beschermde jeugd, duistere obsessies

Documentaire

In een nieuwe documentaire vertelt David Lynch over zijn leven voor hij zijn eerste film maakte.

David Lynch in eigen sigarettenrook

De documentaire David Lynch: The Art Life loopt tot en met het maken van Lynch’ debuutfilm Eraserhead, veertig jaar geleden. Fortuinlijk dus dat die film opnieuw wordt uitgebracht door Eye Filmmuseum. In de documentaire beschrijft Lynch zijn cultfilm als zijn „eerste bewegende schilderij met geluid”.

We zien Lynch aan het werk in zijn atelier in LA, afgewisseld met beelden van zijn kunstwerken en fraai archiefmateriaal uit zijn begintijd. Ondertussen vertelt hij smakelijke verhalen over vroeger: over zijn gelukkige jeugd in een keurige buitenwijk, zijn verkeerde vrienden en het verpauperde Philadelphia waar hij eind jaren zestig een kunstopleiding volgde.

In zijn kunstwerken en films schept Lynch zijn eigen morbide wereld, een uniek universum vol duisternis en (mentale) aftakeling. In 1967 deed hij experimenten in een lijkenhuis, waarna zijn vader zei: „Ik denk niet dat jij kinderen moet nemen.”