Gelukkige zege hoort op een kampioens-dvd

PEC Zwolle-PSV

Eigenlijk had PSV amper een kans gehad tegen PEC Zwolle, toch viel in de 93ste minuut de 1-0. De koploper zwijnt opnieuw.

PSV’er Nicolas Isimat-Mirin (niet in beeld) maakt in blessuretijd de enige treffer in de wedstrijd tegen PEC Zwolle. Rechts doelman Diederik Boer. Foto ANP Pro Shots

Zo, zegt Phillip Cocu. „Die hebben we eens even helemaal gek gespeeld.” Als de trainer van PSV zich grijnzend van dergelijk sarcasme bedient in de gang bij de kleedkamer dan is het wel duidelijk dat PEC Zwolle meer had verdiend dan de complimenten na afloop. Het was PSV dat bij vlagen werd gek gespeeld.

Een half uur eerder leek het scorebord in het Mac3Park-stadion nog niet aan de realiteit te willen toen er een minuut na het PSV-doelpunt nog steeds 0-0 op stond. Tergend langzaam deelde de stadionspeaker mee dat de doelpuntenmaker „Nicolas - Isimat - Mi-rin” was. Amper een kans gehad na rust, toch de 1-0 in de 93ste minuut. Gefluit van het thuispubliek daalde neer over PSV toen de ploeg de meegereisde supporters bedankte.

Zo zwijnt de titelfavoriet opnieuw – na het eigen doelpunt van FC Twente in de 4-3 voor de interlandbreak. Zeges die thuishoren op de seizoens-dvd van een landskampioen, nietwaar? „Je zal aan het einde van het seizoen pas weten hoe belangrijk dit is”, zegt Cocu op de persconferentie na afloop. „We hebben eerder laten zien dat twee punten meer of minder betekent de titel ja of nee.” Dat was op 8 mei 2016 ook hier in Zwolle, toen PSV kampioen werd door de struikelpartij van Ajax in Doetinchem.

Amusante wedstrijd

Het lot is PSV gunstig gezind aan de IJssel, maar het moest nu van ver komen. Eredivisiefenomeen Hirving Lozano was verdwenen in de broekzak van linksback Bram van Polen. Ook het kanon van een rechterbeen dat aan Jürgen Locadia vastzit, zweeg. PEC Zwolle, zo vertrouwd goed voetballend dat de ploeg al bijna geen seizoensverrassing meer mag heten, speelde een formidabele tweede helft tegen de koploper.

Iedereen gaf alles op het spekgladde kunstgras, in een wisselvallig weertje dat tot uiting kwamen in een regenboog boven het voormalig IJsseldeltastadion. Een zeer amusante wedstrijd, met dank aan PEC Zwolle van coach John van ’t Schip. Een elftal waarin niemand verzaakte totdat doelman Diederik Boer een kopbal van Luuk de Jong moeizaam verwerkte en de Fransman Isimat toesloeg. Cocu: „Nota bene een centrale verdediger die ik probeerde terug te roepen.” Winnende trainers hebben niet altijd gelijk, wel de punten.

Het gat met Ajax blijft zo acht punten. Over drie weken is de topper tussen de nummer één PSV en de achtervolger uit Amsterdam. Tot de winterstop speelt PSV nog tegen Excelsior (uit), Sparta (thuis), Groningen (uit), ADO (thuis) en Vitesse (thuis) – weinig reden om aan te nemen dus dat de ploeg de koppositie voor de winterstop nog uit handen geeft.

Daarna wordt het, mogelijk, interessanter. Bijvoorbeeld als er aan Lozano getrokken wordt, gedeeld topscorer met negen goals en eigenlijk de eredivisie bij aanvang ervan al ontgroeid. Een vertrek van de Mexicaan is volgens technisch directeur Marcel Brands van PSV „in principe onbespreekbaar”. In principe.

Kandidaat-bondscoach?

En als er aan Cocu zelf getrokken gaat worden – als stille gegadigde voor het bondscoachschap? Niet dat de PSV-coach ooit halverwege het seizoen zou (mogen, willen) vertrekken. Maar mocht het tot belangstelling uit Zeist komen, dan zal PSV zich moeten wapenen tegen het onvermijdelijke tumult dat zo’n proces met zich meebrengt. De aanstelling van Ronald Koeman geldt voor velen die er niet over gaan als iets onvermijdelijks, maar de profielschets is toch echt afhankelijk van de nieuwe technisch directeur. Wie dat ook moge worden.

Na de blamerende uitschakeling in de voorronde Europa League die volgde op een bloedeloos seizoen 2016/17, zit de koers van het fictieve aandeel Cocu weer aardig in de lift. Maar het manhaftige PEC dreef PSV zondagmiddag tot wanhoop. Jorrit Hendrix, spelend met vuur met een gele kaart op zak, kreeg een nadrukkelijke waarschuwing van scheidsrechter Björn Kuipers na een forse overtreding. Die werd middels een wisselbeurt nog voor rust op waarde ingeschat door Cocu. Met het onwennige middenveldkoppel Marco van Ginkel - Pablo Rosario werd PSV na rust overlopen door PEC.

Het is verleidelijk om te stellen dat hier in Zwolle momenteel het beste voetbal in Nederland wordt beoeffend, nu de traditionele top-drieclubs elk op hun eigen manier kwetsbaar zijn. Maar als er ergens met een gouden combinatie van overgave en raffinement gespeeld wordt is het hier aan de IJssel. „Het mooie”, zegt assistent-trainer van PEC Dwight Lodeweges na de nederlaag, „is dat niemand het nog heeft opgelost. Ook PSV niet. Je ziet tegenstanders zoeken, de één probeert het zo, de ander zo, maar niemand weet echt hoe je het oplost”.

Overal en nergens

Met ‘het’ bedoelt hij het middenveld van PEC waar Nieuw-Zeelander Ryan Thomas, zo makkelijk opendraaiend steeds, het ritme bepaalt. Waar Rick Dekker en Mustafa Saymak, in zijn 150ste wedstrijd voor PEC, overal en nergens opduiken en waar de zwervende rechtsbuiten Younes Namli nuttige man-meer situaties creëert. Cocu’s tactische verhandeling na afloop ging vooral over hoe het in de tweede helft niet meer lukte druk te zetten op die PEC-jongens. „Als ik veel over dit soort dingen praat geeft het wel aan dat we zelf voetballend te weinig hebben gebracht.”

Aandoenlijk detail: linksbuiten Youness Mokhtar die de bal bij een gevaarlijk uitbraak ongelukkig op de hak krijgt - weg kansrijke aanval – en hoe Van ’t Schip daar hartelijk om kon lachen. Zo is het leven soms. Prachtige, zelf afgedwongen schietkansen voor PEC waren niet besteed aan Mokhtar, Thomas, Van Polen.

In het opportunisme van de slotfase, toen Cocu allang verdedigend had gewisseld en zich met het puntje had verzoend, viel het alsnog de kant op van PSV. „Flow is iets ongrijpbaars”, zei Cocu vrijdag. „Maar je moet het koesteren als je die hebt.”

    • Bart Hinke