Brood

Ik zie een meisje uitgebreid om zich heen kijken. Dan haalt ze een zakje brood tevoorschijn. Ze schrokt het brood naar binnen, maar blijft constant om zich heen kijken. Ik vertrouw het niet. Ik stop en vraag haar of ze hulp nodig heeft. Ze lacht verlegen en vertelt wat er aan de hand is. „Ik wil zo graag optrekken met een groep meisjes uit de klas, maar die lunchen allemaal in de kantine. Mijn ouders vinden dat onzin en willen dat niet betalen. Die meisjes lachen kinderen uit die brood meebrengen en daarom zeg ik dat ik geen honger heb. Als de school dan uit is, ga ik gauw eten, maar ik wil niet dat iemand het ziet.” Ze haalt haar schouders op en zegt met een klein lachje: „Sneu hè mevrouw, die pubers.”

Lezers zijn de auteur van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl