Aanvoerder Bram van Polen (links) en keeper Diederik Boer op de tribune bij hun club PEC Zwolle. „Wij bepalen voor een groot deel de sfeer en hoe de normen en waarden hier zijn.”

Foto Bram Petraeus

Een Leicester City-scenario bij PEC? ‘Dat gaat hier niet gebeuren’

Bram van Polen en Diederik Boer

PEC Zwolle, verrassend tweede in de eredivisie, ontvangt zondag koploper PSV. Een interview met de twee boegbeelden van het succesvolle team. „Het is vooral belangrijk dat je karakters hebt, want exceptionele talenten heb je hier niet.”

PEC Zwolle staat deze dinsdagochtend in La Gazzetta dello Sport, de Italiaanse sportkrant. PEC, tweede plek in de eredivisie, valt op in Europa. In het artikel wordt de vergelijking getrokken met Leicester City, dat vorig jaar onverwacht kampioen werd in Engeland.

Zien jullie jezelf als Leicester?

Bram van Polen (32), verdediger en de aanvoerder: „Nee joh.”

Diederik Boer (37), doelman: „Dat gaat hier niet gebeuren.”

Van Polen en Boer zijn samen goed voor 25 seizoenen bij Zwolle. En meer dan 600 wedstrijden. Er is een woord voor voetballers zoals zij: cultuurdragers. „Wij bepalen voor een groot deel de sfeer en hoe de normen en waarden hier zijn”, zegt Van Polen. „Als wij allebei stoppen, ben ik benieuwd hoe dat gaat.”

Zondag wacht koploper PSV. Het spelershome zit vol voor het middagmaal deze dinsdag – kantoorpersoneel, vrijwilligers, directie, spelers. Iedereen schuift aan. Zo doen ze dat bij PEC, gemoedelijke club, waar de deur altijd open staat. Aan een van de tafels wordt gekaart.

Jullie klaverjassen?

Van Polen: „Ja, we hebben negen man nu.”

Boer: „We moeten doorselecteren.”

Van Polen: „Vinden we gezellig, een kaartje leggen, beetje ouwehoeren. Het is een heel spektakel af en toe. Je kan met zijn allen ook in de bus met een koptelefoon op gaan zitten, wij vinden kaarten leuk.”

Van Polen: „Eigenlijk kost je ons geld nu.”

Boer: „Als je toch op de club zit, kan je net zo goed met zijn allen gaan kaarten, beetje kletsen.”

Van Polen: „Koffie drinken.”

Boer: „Het doodt de tijd.”

Draagt dat bij aan het teamproces?

Boer: „Lastig te zeggen.”

Van Polen: „Ergens wel, denk ik. Tijdens het kaarten wordt de wedstrijd ook nabesproken. Maar ik denk dat het vooral belangrijk is dat je karakters hebt, want die exceptionele talenten heb je hier niet. Wij hebben elkaar dondershard nodig om tot goed voetbal te komen.”

Binding met de club

Vorig jaar kende PEC een slecht seizoen, pas in de voorlaatste competitieronde speelde de club zich veilig. De analyse: te jeugdig, te veel huurlingen (zeven), te weinig spelers met binding met de club, te weinig duidelijkheid vanuit de technische staf over het tactisch plan. Van Polen: „Als we tegenslag hadden, donderde het zo in elkaar.”

In de zomer is ingegrepen. Er zijn nu nauwelijks huurlingen meer en er is specifieker geselecteerd op persoonlijkheden en spelers met een Zwolle-verleden. Zoals Boer, die na drie seizoenen Ajax terugkeerde.

Vorig seizoen gingen spelers na een thuisduel vaak direct naar huis, nu wordt er weer samen een biertje gedronken op de club.

Van Polen: „Nou ja, biertje, dan wordt de focus weer daarop gelegd. Het is: even nabespreken. Een deel verwerken. En je kan elkaar de waarheid zeggen.”

Is het tegenwoordig moeilijker om als spelersgroep te opereren, met een generatie jongere voetballers die meer gericht is op het eigen individu?

Van Polen: „Dat zie je overal. Dat komt met name door die telefoons.”

Boer: „Sociale media, hé. Iedereen zit daar tegenwoordig op.”

Van Polen: „Jij hebt het ook niet, hé?”

Boer: „Ik heb daar totaal geen behoefte aan.”

Van Polen: „Sommige jongens vinden dat misschien ook wel mooi, de aandacht. Ik heb juist: laat mij mijn ding maar doen.”

Boer: „Natuurlijk kijk je weleens op je telefoon.”

Van Polen: „Te pas en te onpas grijpt iedereen naar dat ding. Bij het kaarten, als iemand aan het schudden is, wordt er ook op gekeken. In het laatste kwartier voor we naar buiten gaan voor de wedstrijd wil de trainer ze niet meer zien.”

Lees ook hoe PEC met kleuren hun ideale voetbalselectie samenstelt

Is het jullie rol om jongere ploeggenoten daarin te begeleiden?

Van Polen: „Ik probeer het. Begin van dit seizoen heb ik er veel met Philippe Sandler over gesproken. Met name na het duel tegen Roda JC werd hij afgemaakt. Toen heb ik gezegd: houd je kop erbij, ga niet alles lezen, ze lullen toch altijd wel, je bent een onwijs talent, het komt vanzelf wel weer.”

Boer: „Dat is ook het gevaar van sociale media, je stelt je kwetsbaar op. Als je slecht speelt, ben je bereikbaar voor iedereen en word je erop afgerekend. Als je daar niet tegen kan heb je een probleem.”

Zestiende plek

Terug naar de winterstop vorig seizoen, trainingskamp in Zuid-Spanje. De nood is hoog, Zwolle staat zestiende. Van Polen spreekt met mentaal teamontwikkelaar Joost Leenders. Hij verliest als aanvoerder „de grip op de groep”, geeft hij aan. Van Polen krijgt advies hoe hij teamgenoten „mee kan krijgen”. Leenders vertelt hem eerst een paar jongens om hem heen te vinden en van daaruit meerdere spelers „te bereiken”.

Van Polen: „Ik probeerde ze bewust te maken van hoe we ervoor stonden. Ik voelde me verantwoordelijk voor de club.”

Boer: „Als wij degraderen zullen er van die tafel daar vijf mensen op straat komen te staan, bij wijze van spreken. Bram realiseert zich dat dondersgoed.”

Ze zijn meer dan teamgenoten, kennen elkaar goed, delen de hotelkamer op trainingskampen. De band bleef ook toen Boer bij Ajax zat. Van Polen: „Met Boertje heb ik altijd contact gehouden.” Hij stuurde aan op een terugkeer van Boer toen de keeper bij Ajax voorbij werd gestreefd door André Onana en zijn contract in Amsterdam afliep.

Had Van Polen ook die stap hogerop kunnen maken, zoals jij die stap naar Ajax zette?

Boer: „Absoluut. Ik vind Bram een onderschatte voetballer.”

Van Polen: „Niet richting de top, echt niet.”

Boer: „Wel Utrecht, AZ, Vitesse.”

Van Polen: „We hebben met Zwolle veel jaren net onder of rond hetzelfde niveau van die clubs gespeeld.”

Boer: „Als je met Zwolle de beker en de Johan Cruijff Schaal wint, moet je dan naar Heerenveen of Groningen? Als je hier alles hebt.”

Je maakt dan financieel een stap.

Boer: „Je moet niet vergeten dat de begroting hier is gestegen (11,7 miljoen voor dit seizoen, salarisplafond van zo’n 200.000 euro, red). Moet je dan voor, ik noem maar wat, 30.000 euro meer naar het noorden verhuizen?”

Van Polen: „Zo denk ik er ook over. Bij jou was het fantastisch, nog even een keer naar Ajax. Dat is mooi, de echte top. Een stap naar Heerenveen, Utrecht, Vitesse; ik zou dat niet meer doen.”

Gewone jongens

Ze zijn jongens van de gestampte pot. Ze wonen in de plaats waar ze opgroeiden; Boer in Emmeloord, Van Polen in Harderwijk. De Randstad trekt niet.

Van Polen: „Harderwijk heeft alles voor mij.” Boer had in zijn Ajax-periode een appartement in Amsterdam, „maar negen van de tien keer ging ik naar huis”. Terug naar zijn gezin in Emmeloord.

Benauwt het nooit, PEC?

Van Polen: „Ik zou nog wel een keer naar het buitenland willen. Australië zou ik heel gaaf vinden, de mentaliteit van de mensen spreekt mij aan. Lijkt me mooi om met mijn gezinnetje te doen.”

Ben je er weleens op vakantie geweest?

Van Polen: „Nog nooit.”

Boer, lachend: „Ieder vrij weekend gaat hij naar Australië.”

Van Polen: „High five op de luchthaven, en weer terug.”

Je contract loopt eind van dit seizoen af. Hoe concreet is het?

Van Polen: „Ik heb aangegeven bij de club dat ik zoiets graag wil. Dat is het lastige: of ga je hier helemaal afsluiten, wat ik altijd voor ogen had. Amerika lijkt me ook gaaf. Het is nu of nooit.”

Is het voetbal leuker geworden in die jaren, met alles eromheen?

Van Polen: „Sociale media had van mij niet gehoeven. We hebben er nu zelfs een medewerker voor, die filmt zo’n beetje alles. Ik snap dat het een hele interessante doelgroep is voor de club. Maar laat mij er lekker buiten.”

Boer: „Je treft hem alleen niet aan op de WC.”

Van Polen: „Ik zweer het je, als je uit de douche komt, staat hij er al.”

Boer: „Ik sluit niet uit dat hij hier straks binnen komt lopen met zijn telefoon.”

Het kaartgroepje komt verderop in beweging. Van Polen en Boer moeten het gesprek beëindigen. „Twee uur”, wordt er geroepen. Tijd voor pilates-oefeningen. Van Polen draait zich bij het weglopen nog om en zegt: „De uitrijkaart kan je bij de receptie vragen.” Boer knikt. Boegbeelden zonder sterallures.

    • Steven Verseput