Recensie

Eetcafé zonder poespas waar je gemoedelijk zit en prima eet

Journalist en recensent Petra Possel test wekelijks een restaurant in en om Amsterdam.

Remco Koers

De economie trekt aan, mensen gaan meer uit eten en er is een tekort aan goede koks. Tot zover de toestand in de culinaire wereld. Zelf hadden we natuurlijk ook opgemerkt dat er om de haverklap nieuwe zaken openen, het valt bijna niet bij te houden. Omdat we de laatste tijd vooral nieuwkomers in het hogere segment bezochten, verlangen we nu naar iets eenvoudigs: een eetcafé.

Aan het Van der Pekplein in Noord, waar allemaal leuke zaken zitten (zoals Fromagerie Kef, Il Pecorino en Stewart & Sally voor stoofmaaltijden) is sinds de zomer Café Keppler gevestigd. Een van de eigenaren had eerder Soepboer, een stukje verderop in de straat; hier gaat het aanbod verder, met naast (maaltijd-)soep ook echte maaltijden, een keuze uit hippe bieren en eigengebrande koffie. Naast de ingang zit een piepkleine koffiebranderij met een imponerende espressomachine.

Het café is licht en ruim, het is een hoekpand met rondom ramen, de sfeer is buitengewoon prettig. Jong en oud zitten gemoedelijk te eten, het is informeel en de bediening zet z’n beste beentje voor. Aardige mensen, we doen er een moord voor!

De zaak is van ’s ochtends tot ’s avonds laat geopend voor ontbijt, lunch en diner, de dinerkaart is klein. We tellen zes hoofdgerechten waaronder één soepmaaltijd; voorgerechten kunnen we kiezen van de borrel- en bijgerechtenkaart. Prettig is dat bij zowel de hoofd- als borrelgerechten genoeg keuze is voor vegetariërs, zoals verschillende salades (Waldorf, Caesar en groene). Jammer is dat de visschotel (baars) er niet is; bij zo’n kleine kaart zou je toch eigenlijk alles voorradig moeten hebben. We wijken uit naar de dagschotel, een pasta met lamsragout, geitenkaas en munt (15,50). Voor de ander wordt het gestoofde kippenbout met eekhoorntjesbrood-dragonsaus en Rosevalaardappels (15,-) en we delen (omdat we veel willen uitproberen) de maaltijdsoep (linzensoep) die met twee koude voorgerechten naar keuze komt (15,-): bietenhangop en papas arrugadas met mojo rojo.

In rap tempo komt een groot deel van onze bestelling op tafel, een beetje jammer dat het met zo’n vaart gebeurt. Twee groene salades, echt Frans en mooi aangemaakt, een bakje papas arrugadas en bietenhangop met goed desembrood. Papas arrugadas is een traditioneel gerecht van de Canarische eilanden: aardappeltjes worden in de schil in héél zout water gekookt, er ontstaat een zoutkorstje, en er wordt rode of groene saus bij geserveerd. De kaart heeft het over mojo rojo, ons Spaans reikt zo ver dat we weten dat dit rode saus is en wel op basis van rode paprika en rode peper. We krijgen echter mojo cilantro, saus op basis van koriander, je hebt ook een variant met peterselie, mojo verde. Grappig is dat niemand van de bediening precies weet hoe de saus van rood naar groen werd, maar deze is ook lekker en goed pittig.

Grappig is dat niemand van de bediening precies weet hoe de saus van rood naar groen werd

De bietenhangop is aardig en romig, maar waar is de linzensoep? Die komt even later als de andere twee hoofdgerechten al even zijn geserveerd. Het is een dikke soep met veel groenten en pittig, de crème fraîche zorgt voor de verzachtende omstandigheden. De kip is een schot in de roos: met een krokant korstje en de saus is werkelijk uitstekend, lekker zo’n saus van paddenstoelen, room en dragon! Ook over de lintpasta zijn we te spreken: prima al dente, en met een mooie, volle saus, die wij overigens ragù op z’n Italiaans en niet ragout zouden noemen.

De wijn, een stevige Chianti uit Siena (karaf 21,50/fles 32,50) past er goed bij, de herfst is zo slecht nog niet. Dan delen we nog een semifreddo (5,-), een lekker toetje tussen room en ijs, en drinken er natuurlijk koffie (2,50) bij – men brandt hier niet voor niets koffie.

Prima plek, café Keppler: geen poespas, lekker eten en door de plek in Noord toch een beetje ver van de waan van de dag.