Column

Weinstein en Obama: samen in de Hollywood-bubble

Peter de Bruijn

Voormalig president Obama had een week nodig om zijn afkeuring uit te spreken over het wangedrag van Harvey Weinstein. De Amerikaanse politiek en Hollywood zijn diep in elkaar verstrikt, en dat was al zo voordat Trump president werd.

Harvey Weinstein behoorde tot de laatste officiële gasten in het Witte Huis van – toen nog – president Obama. De gevallen filmbaas bevond zich onder de genodigden op het zeer exclusieve afscheidsfeestje dat Michelle en Barack Obama in januari gaven, met talloze andere beroemdheden, van Beyoncé en Jay Z tot George Clooney en Meryl Streep. Ongeveer tegelijkertijd begon de stage van de 19-jarige dochter van de president, Malia, bij The Weinstein Company.

Barack Obama en Harvey Weinstein zijn goede bekenden. Weinstein plachtte zijn prestigefilms zoals The King’s Speech en Mandela: Long Walk to Freedom ter beschikking te stellen voor – publicitair zeer handige – filmavondjes in het Witte Huis. In 2012 organiseerde de filmbaas een fundraiser in zijn woning New York, waar Michelle Obama een toast uitbracht op „goede vriend” en „prachtig mens” Weinstein.

Geen wonder dat Obama bijna een week nodig had om publiekelijk zijn afkeuring uit te spreken over Weinsteins wangedrag, na de eerste onthullingen. Voormalig presidentskandidaat Hillary Clinton – ook al zo’n goede bekende van Weinstein – had er ongeveer evenveel tijd voor nodig. Haar Clinton Foundation kreeg zo’n 250.000 dollar geschonken van Weinstein. Weinstein zou in totaal zo’n 1,5 miljoen dollar hebben overgemaakt aan Democratische politici, volgens onderzoeksgroep OpenSecrets.org.

Puur financieel maakt hem dat niet tot een grote speler in de Amerikaanse politiek. Hebben Hillary Clinton en Barack Obama iets geweten van Weinsteins seksuele wangedrag? Waarschijnlijk niet. Liep Malia enig gevaar als stagiair? Vermoedelijk ook niet. Het patroon bij figuren zoals Weinstein is dat ze zich altijd vergrijpen aan het personeel helemaal onderaan de ladder; niet aan de dochter van een ex-president.

Toch leggen Weinsteins banden met zowel Obama als Clinton iets bloot: namelijk de diepe verwevenheid van de Amerikaanse politiek met de celebrity-cultuur van Hollywood. Donald Trump belichaamt de verwevenheid van politiek en showbusiness – als voormalige ster van zijn eigen realityshow. Maar al onder Obama raakten politiek en Hollywood diep in elkaar verstrikt. Tekenend was het Oscargala van 2013 waarin Michelle Obama bij verrassing kwam opdraven om de Oscar voor beste film uit te reiken – aan Ben Afflecks Argo.

Hollywood produceert fictie, en leeft ook in een grotendeels fictieve wereld van glitter en glamour. Politici die voor de verleidingen van de entertainmentindustrie bezwijken kunnen hun greep op de werkelijkheid verliezen, want Hollywood is de bubble aller bubbles.

De idiote vakantiekiekjes in februari van dit jaar van Obama op het privé-eiland van zakenman Richard Branson in de Caraïben, terwijl de rest van de wereld sidderde voor Trumps debuut als president, maakten dat al genoegzaam duidelijk. Het Weinstein-schandaal kan een wake-upcall zijn ten aanzien van de verwevenheid van showbusiness en politiek. Dat probleem is echt niet begonnen bij Trump – ook daaraan herinnert Weinstein.