Recensie

Tijdmachine naar de beste metalplaat ooit

Het derde album van Metallica wordt vaak de beste metalplaat ooit genoemd. Daar is best wat op af te dingen, maar niet zoveel. Dat bewijst de nieuwe, luxe box-set die van Master of Puppets is uitgebracht, met interviews uit die tijd, tal van concertopnames, en drie cd’s met ruwe mixversies, demo’s en losse riffs. Daar hoor je hoe sterk de ruwe ideeën van de band voor dynamische nummers als ‘Welcome Home (Sanitarium)’ en ‘Orion’ al waren, nog voor er iets van was uitgewerkt, inclusief frontman James Hetfield, die - nah-nah-naaaah - zanglijnen uitprobeert.

Het paradepaardje is de lp met het kraakhelder geremasterde album zelf, maar het mooiste is het onderin de box verstopte cassettebandje met een concert dat de band gaf in Zweden in 1986, opgenomen door een fan. Het suist en kraakt alsof je het luistert met een nare kater, maar dan wel middenin het publiek. En let op de geweldige, gruizige solo van Cliff Burton tegen het eind van kantje A – de talentvolle bassist die nog geen 24 uur later zou omkomen bij een ongeluk met de tourbus op weg naar Denemarken. Je kunt naar het tapeje luisteren terwijl je in het bijgevoegde boek vol foto’s en verhalen het hartverscheurende stuk leest van Cliffs vader, Ray Burton, maar ook van vele andere betrokkenen.

De boxset is niet goedkoop, zo’n 180 euro, maar geeft met 3 lp’s, tien cd’s, twee dvd’s, een boek, een kunstprint, buttons en dat nostalgische cassettebandje een overvloed aan context en inzicht in Metallica anno 1986 – en gelukkig is alle muziek uit de box beschikbaar op Spotify.

Het vormt alles bij elkaar een indrukwekkende, gedetailleerde en prachtig uitgevoerde tijdmachine naar Metallica op de toppen van hun kunnen.