Recensie

Er is weinig over van post-hardcoreband Quicksand

Heel veel slechter kan de langverwachte reünie van Quicksand niet uitpakken. Maakt de New Yorkse post-hardcoreband na 22 jaar eindelijk weer een plaat, wordt gitarist Tom Capone opgepakt. Halverwege de Amerikaanse tournee propte hij bij een plaatselijke drogist 43 dingen in zijn rugzak zonder af te rekenen.

Zo werd Quicksand, ooit opgekrabbeld uit de resten van legendarische hardcorepioniers Youth of Today en Gorilla Biscuits, opeens ongewild een power trio. Op het album Interiors (oh ironie) doet Capone nog wel mee. Maar toch mist er iets. Zanger-gitarist Walter Schreifels weet zijn dromerige melodieën weliswaar weer prachtig door de groovende softmetal heen te weven, en hoogtepunt ‘Cosmonauts’ is een heerlijke Kensington-achtige hit waarvan alle lagen galmende bombast en overtollige pathos zijn afgeschraapt. Maar te vaak klinkt Quicksand vlak, mat en tam: de gedrevenheid is verdwenen.